بريان بنلي(Brian Binley) نماينده مجلس انگليس در تاريخ 6 جنوري مقاله انتقادي تندي را با عنوان«دلجويي از رژيم ايران را پايان دهيد» در روزنامه گاردين عليه سياست دولت انگليس راجع به ايران نوشت و در مقاله اش از سياست نرمش انگليس در برابر دولت ايران به تندي انتقاد كرد و ايران را متهم كرد كه حامي مستقيم طالبان در افغانستان است و مسؤول كشتار جوانان اعزامي انگليس در افغانستان! و اينكه چرا دولت انگليس شوراي ملي مقاومت ايران و سازمان مجاهدين خلق را مورد حمايت قرار نمي دهد و در عوض به ايران باج مي دهد...
يك روز بعد يعني بتاريخ 7 جنوري، سعيد كمالي دهقان(Saeed Kamali Dehghan) نويسنده ايراني مقاله اي را با عنوان «رويكرد غلط راجع به ايران» در پاسخ مقاله بريان بنلي در همان روزنامه منتشر كرد كه پاسخ هاي جالبي به اظهارات و مدعيات بريان بنلي داده است. من البته غرضم از اين سخن رد و تأييد دلايل و مدعيات دو نويسنده غربي و شرقي نيست بلكه مي خواهم چيز ديگري را خاطرنشان كنم:
آن چيز اين است كه چرا آندسته از نويسندگان افغانستان كه دانش آكادميك دارند و مي توانند به انگليسي و ديگر زبانهاي اروپايي بنويسند در مقابل بسياري از ادعاهاي واهي و فضاسازي هاي كاذب رسانه هاي غربي در افغانستان كه به انحراف سازي پاليسي و عقب رفت اوضاع و ايجاد بن بست كنوني- كه خود شان هم اينك به آن اعتراف مي كنند- و تغيير اوضاع به نحو مثبت در افغانستان سخت تأثيرگذار مي باشند، ساكت مي نشينند و چرا فضاي بحث و گفتگو با محافل غربي را باز نمي كنند كه مدام با خود جنجالها و دعواهاي ناتمام راه انداخته راهي اند؟! جنجالهايي كه تأثير چنداني هم بر سياستگذاري هاي كلان كشور ندارند زيرا سياست هاي كاربردي امروز در افغانستان از آنسوي آبها طراحي مي شود و در كنفرانسهايي كه برگذار مي شود تعيين مي گردد.
