طالبانیسم پارلمانی؛ نظري بر موضعگیری برخی نمایندگان افغان در قضیه غزه

حوادث غزه و کشته شدن غیرنظامیان فلسطینی در جریان جنگ اسرائیل علیه گروه حماس، تاسف­انگیز و رقت­آور است. جنبه­های انسانی قضیه موجب تحریک احساسات همگانی شده و به همین دلیل تظاهرات ضد جنگ و ضد اسرائیلی در بسیاری از نقاط دنیا و به ویژه در کشورهای اسلامی صورت می­گیرد. همچنین بسیاری از نهادهای دولتی و غیر دولتی در سطوح ملی و بین المللی با محکوم نمودن حملات اسرائیل علیه اهداف و افراد غیرنظامی نسبت به بی­توجهی اسرائیل به مقررات بین المللی واکنش نشان دادند. بدون تردید واکنش به اقدامات غیر انسانی اسرائیل می­تواند در فشار آوردن به اسرائیل موثر بوده و ارتش اسرائیل را به پیش گرفتن روش­های انسانی­تر در جنگ با مخالفانش وادار کند.

افغان­ها، که به دلایل علایق اسلامی و انسانی از زمان حکومت پادشاهی طرفدار احقاق حق فلسطینی­ها بوده­اند، همانند دیگر مسلمانان دنیا به خشونت اسرائیل در حمله به غزه واکنش نشان داده و آن را به حق محکوم کرده­اند. موضع معتدل و انسانی­محور مشرانو جرگه در این مورد قابل ستایش است. این رکن پارلمان با یادآوری مقررات بین المللی از سازمان­های بین المللی خواسته است که برای کمک به اختتام فاجعه در غزه و احقاق حق فلسطینیان اقدام نمایند[1].

بر خلاف واکنش معقول و انسانی مشرانو جرگه، رکن انتخابی پارلمان یعنی ولسي جرگه در مورد اوضاع غزه، اطلاعیه­ای در 17 جدی صادر نمود که لحن آن بیش از آنکه نشان­دهنده نگرانی­های انسانی جامعه افغانستان باشد، به اعلامیه جنگی گروه­های بنیادگرا شبیه­تر است. در این مورد نکاتی به ذهن می­رسد که قابل یادآوری است:

1) استفاده از آیه شریفه قرآن (اُذِنَ للّذین یُقاتِلُونَ بِاَنَّهُم ظلموا وان الله علی نصرهم لقدیر) در ابتدای اعلامیه، نگارش اعلامیه و اصطلاحات آن آشکارا نشانگر تمایل صادر کنندگان اعلامیه (که به نام پارلمان کشور ما ثبت می­شود) به موضع حماس است که درخواست­های شورای امنیت، دولت خودگردان محمود عباس، سازمان­های بین المللی و بسیاری از کشورهای اسلامی را رد نموده و کماکان بر مبارزه خود با اسرائیل ادامه می­دهد. این در حالی است که موضع دولت افغانستان کاملا متفاوت با آن چیزی است که ولسی جرگه اعلام کرده است. وزارت امور خارجه با محکوم کردن اقدامات اسرائیل در ورود تلفات به غیر نظامیان و با یادآوری اینکه موضع حماس با مواضع مردم غزه یکی پنداشته نشود، از دو طرف خواسته است که با در نظر گرفتن موضع شورای امنیت ملل متحد به مخاصمه پایان دهند[2].  از آن گذشته وزارت امور خارجه مخالفت خود را با هر گونه حمله تروریستی علیه مردم غیر نظامی (که گفته می­شود توسط حماس صورت می­گیرد) اعلام کرده است[3].

2) لحن اعلامیه تند و همراه با کلماتی است که نفرت و جنگ را در ذهن مخاطبانش (که تقریبا همگی افغان هستند) تداعی و تقویت می­کند (نظامیان سفاک و بی رحم، جنایت هولناک، ضد بشری و نابخشودنی، هجوم وحشیانه، غیر انسانی صهیونیستان، قساوت و بی رحمی رژیم خون آشام اسراییل). این کلمات همچنین حاوی اندیشه­های نابردبارانه­ای علیه دیگر ادیان است (مانند کینه و دشمنی شان با اسلام و مسلمانان، حملات دد منشانه؛ ضد اسلامی و ضد بشریی اسراییل).

3) به حماس و اقدامات آنان تقدسی فراتر از آنچه یک گروه مقاومت مسلمان شایسته آن است داده شده است(با الفاظی مانند کربلای دوم و مسلمانان شجاع، مظلوم و بی دفاع). حال آنکه طبق ارزش­های اسلامی حادثه کربلا دارای ارزش­های بزرگی بوده و امام حسین (ع) هیچ وقت از روش­هایی مانند انتحار و پنهان شدن در میان غیر نظامیان استفاده نکرد. البته همسنگ ندانستن کربلای امام حسین(ع) با موضع سیاسی گروه حماس (که گاه رقابت­های خونین با دیگر گروه­های فلسطینی داشته) به معنای این نیست که آنان مظلوم نیستند و یا حق مقاومت ندارند.

4) در این اعلامیه، عملیات­ انتحاری یا چریکی- که عمدتا در آنها اهداف نظامی و غیر نظامی قابل تفکیک نیستند- به طور ضمنی توجیه و تایید شده است. (با این عبارت: چنانکه حدود دوهزار تن از جوانان ولایات مختلف کشور آماده عزیمت به نوار غزه و دفاع از مردم مسلمان و مستضعف فلسطین گردیده اند). افغانستان خود قربانی اندیشه­ها و روش­های جنگی مشابه از سوی طالبان و گروه­های بنیادگرای همپیمانش بوده و بزرگترین صدمه را از ناحیه عملیات­ انتحاری و یا چریکی می­بیند. گذشته از جنبه­های شرعی انتحار، توصیه نمودن به چنین روش­هایی (که فقط به گوش مخاطبان افغان می­رسند) تنها می­تواند به ترویج این پدیده در داخل افغانستان کمک نماید.

5) نمایندگان حق دارند که از موضع­گیری­های دولت آمریکا در قبال حوادث غزه انتقاد نمایند (چنانکه واقعا موضع­گیری دولت رفتنی بوش کاملا جانبدارانه است). همچنین مجموعه پارلمان می­تواند موضع­گیری دولت آمریکا را رد نمایند، اما با توجه به جنبه­های دیپلماتیک قضیه و موضع­گیری دولت افغانستان (مانند اعطای نشان دولتی به رئیس جمهوری آمریکا در سفر اخیرش به کابل)، استفاده از اصطلاحاتی مانند موضع گیری منفعلانه، غیر انسانی و سبک سرانه ی جورج بوش و یا اصطلاح مداخله­ی رییس جمهور امریکا و سایر نیروها و رهبران طاغوتی و اسلام ستیز کاملا منطبق با ادبیات بنیادگرایانه طالبان است. این دسته از نمایندگان پارلمان باید به خاطر داشته باشند که اگر رئیس جمهور آمریکا و دیگر رهبران (احتمالا انگیسی، فرانسوی و ...) اسلام ستیز هستند، پس حق با القاعده و طالبان است که حکم به جهاد داده و خون سربازان طاغوتی را حلال می­دانند. در چنین صورتی باید نمایندگان پارلمان هم از نمایندگی در یک دولت نامشروع دست­ کشیده و به صف طالبان بپیوندند!

6) لویه جرگه در اقدامی احتمالا مسئولیت­آور برای دولت افغانستان از تمویل، دادن آموزش­های نظامی و ... و جنگ علیه اسرائیل حمایت ضمنی نموده است (آنجا که می­گوید: عبدالمجید زندانی که خواهان ایجاد وتمویل مراکزآموزش رزمی جوانان فلسطینی ازسوی کشورهای اسلامی گردیده و موسی عوض القرنی که جهاد علیه رژیم اشغالگر اسراییل را مطرح نموده است؛ دراین زمینه به اتخاذ مواضع قاطع اسلامی و انسانی پرداخته­اند و یا آنجا که می­گوید: هر گاه دامنه­ی این تجاوزات گرفته نشود، دفاع جانبازانه­ی مردم فلسطین از مقدسات اسلامی و حریم جغرافیایی آنان به یک قیام جهانی وسرتاسری مبدل گردیده و مسلمانان پاکدل و آزاده­ی دنیا بر علیه­ی هر آنچه کفرو استکبار؛ به پای خواهند ایستاد و جلو تجاوزات نیروهای اهریمنی را خواهند گرفت.)

چیزی که به ذهن هر خواننده­ای می­رسد این است که جنگ غزه جنبه مذهبی (علیه کفر و اهریمن و استکبار) پیدا کرده و دامنه وسیع­تر از اسرائیل را شامل می­شود. در هر صورت اگر پای قیام علیه کفر و استکبار و اهریمن مطرح شود، افغانستان عملا بهترین مکان برای چنین اقداماتی خواهد بود. نمایندگان امضاء کننده آیا می­توانند تصور کنند که برای یک جوان افغان یا پاکستانی ضد کفر و استکبار و اهریمن چه جایی غیر از افغانستان برای قیام مهیا است؟!

7) ادبیات به کار رفته در این اعلامیه هرگز در شان یک پارلمان (هر چند ضعیف و بی­تجربه­) نیست. هیچ مخاطبی نمی­تواند بفهمد اسرائیل مزدور کیست؟ آنجا که اعلامیه نیروهای اسرائیلی را "نیروهای اشغال گر و مزدور" می­خواند. اگر تنها همین مورد بود، امکان آن بود که آن را به حساب بی­سوادی و بی­تجربگی امضاء کنندگان اعلامیه گذاشت، ولی تمام اعلامیه نشان می­دهد که افغانستان (همان­گونه که نویسنده در مقاله­ای(طالبان يا طالبانيسم) آورده بود )[4] بیش از آنکه از طالبان آسیب ببیند، از طالبانیسم (که زمینه­های عینی در جامعه ما دارد) رنج می­برد. متن اعلامیه این نکته را به ذهن می­آورد که تنها فرق برخی از نمایندگان پارلمان با طالبان و حزب اسلامی حکمتیار در این است که آنها بر سر اصول خود معامله نکردند، اما در این میان کسانی هستند که ترس از جان و حفظ موقعیت آنان را دموکرات جلوه می­دهد.

8) بر ریاست پارلمان است که در این مورد بین موضع دسته­ای از نمایندگان و موضع رسمی پارلمان تفکیک قایل شده و در بیانیه­های صادره، از موضع دولت افغانستان و یا موضع قابل توجیه جانبداری نماید. نمایندگان می­توانند با استفاده از مصونیت پارلمانی، موضع شخصی خود را داشته باشند (که البته نمایندگان کشورهای توسعه یافته در مسائل بین المللی در هر صورت سیاست کشور خود را لحاظ می­کنند)، اما اینکه به نام پارلمان (بعنوان یک رکن دولت افغانستان) اعلامیه افراط گرایانه دهند، مسئله­ای است که نمی­توان از جنبه­های ديپلوماتيك و حقوقی داخلی و بین المللی آن به سادگی گذشت.

............................

متن اعلامیه ولسی جرگه:

بسم الله الرحمن الرحیم

اُذِنَ للّذین یُقاتِلُونَ بِاَنَّهُم ظلموا وان الله علی نصرهم لقدیر

  17جدی 1387 

اعلامیه ی ولسی جرگه ی شورای ملی افغانستان در پیوند با جنایات وحشیانه ی رژیم اسراییل در نوار غزه

      رژیم صهیونیستی اسراییل، با به خاک وخون کشانیدن مردم بی دفاع وبیگناه فلسطین ، یک باردیگر کینه ودشمنی شان را با اسلام ومسلمانان ؛ تبارزداده ودراین ایام عاشورای حسینی ؛ کربلای دوم درغزه به پاکردند.

     نظامیان سفاک و بی رحم رژیم صهیونیستی  اسراییل بار دیگر دست به جنایت هولناک، ضد بشری و نابخشودنی زده و با هجوم وحشیانه ی هوایی و زمینی؛ حریم قانونی  مسلمانان مظلوم و مقاوم فلسطین را در نوار غزه مورد تجاوز وحشیانه و مغایر کرامت انسانی قرار داد.

      تاکنون که این حملات وحشیانه و غیر انسانی صهیونیستان بر باریکه ی غزه وارد یازدهمین روز خود می شود حدود ششصد تن از مسلمانان شجاع، مظلوم و بی دفاع فلسطین  جام شهادت نوشیده  وبیش از دو هزار و پنجصد تن دیگر جراحت بر داشته اند که این رویداد و پیامد های ناشی از آن نمایانگر قساوت و بی رحمی رژیم خون آشام اسراییل می باشد.

      مسلمانان جهان در اقصای عالم در واکنش به این حملات دد منشانه؛ ضد اسلامی و ضد بشریی اسراییل به برگزاریی تظاهرات و گرد همایی ها پرداخته و نفرت و انزجار عمیق شانرا نسبت به آنچه در غزه می گذرد ابراز داشته اند.

به  همین گونه کشور ها و مردم صلح دوست و معتقد به کرامت انسانی و حقوق بشری در دنیا نیز اقدامات نامردانه و ظالمانه ی اسراییل را  شدیداً مورد انتقاد قرار داده خواهان آتش بس  وقطع جنگ در نوار غزه گردیدند.

     مردم مسلمان، متدین، امن پسند و آزادی دوست افغانستان نیز با راه اندازیی اجتماعات و تظاهرات با شکوه در اکثر ولایات کشور؛ این اعمال تجاوز کارانه را  به شدت تقبیح و نکوهش نموده ، همبسته گی قاطع و خلل نا پذیر شان را در دفاع و حمایت از مقاومت اسلامی و ملی مردم فلسطین به خصوص در باریکه ی غزه ابراز داشتند ؛ چنانکه حدود دوهزار تن از جوانان ولایات مختلف کشور آماده ی عزیمت به نوار غزه و دفاع از مردم مسلمان و مستضعف فلسطین گردیده اند.

      اما با اندوه و تأسف فراوان که برخی از مجامع، سازمان ها و کشورها در قبال این حرکت صهیونیستی و ناجوان مردانه ی اسراییل ،یا مهر خموشی بر لب زده ویا هم با بی تفاوتی از کنار این فاجعه گذشته اند که در راس آن می توان از موضع گیری منفعلانه، غیر انسانی و سبک سرانه ی جورج بوش رییس جمهور ایالات متحده ی امریکا که این جنایت هولناک اسراییل را توجیه نموده و مخالفت خود را با استقرار آتش بس ابراز داشته است،یاد آوری نمود به همین گونه شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز به ایفای نقش نظاره گراین حوادث مرگ بار پرداخته و در پی جلسات متعدد نتوانست نظر به مداخله ی رییس جمهور امریکا و سایر نیروها و رهبران طاغوتی و اسلام ستیز، به نتیجه ی قابل لمس برسد  واز حقوق حقه ی مردم بی گناه و بی دفاع فلسطین پشتبانی و حمایت نماید.

     کشور های مسلمان جهان نیز آن گونه که لازم است به اتخاذ تصامیم و مواضع اصولی و اسلامی نپرداخته صرف با صدور  6   ه پیام و تقبیح لفظی این جنایات بسنده کرده اند.

     دراین میان علمای جید جهان اسلام چون یوسف قرضاوی که جمعه ی آینده را بنام روز فلسطین اعلان کرده ، عبدالمجید زندانی که خواهان ایجاد وتمویل مراکزآموزش رزمی جوانان فلسطینی ازسوی کشورهای اسلامی گردیده وموسی عوض القرنی که جهاد علیه رژیم اشغالگراسراییل را مطرح نموده است ؛ دراین زمینه به اتخاذ مواضع قاطع اسلامی وانسانی پرداخته اند.

     ولسی جرگه ی شورای ملی افغانستان در حالی که شدید ترین مراتب نفرت وانزجار و نکوهش مردم افغانستان را در برابر جنایات وحشیانه وسفاکانه ی اسراییل به نوار غزه ابراز می دارد وآنرا به شدت محکوم می کند با درک دقیق از عمق و پهنای این فاجعه برای جهان اسلام  وهمه ی بشریت اگاه و مترقی گیتی،اذعان میدارد که هر گاه دامنه ی این تجاوزات گرفته نشود ،دفاع جانبازانه ی مردم فلسطین از مقدسات اسلامی و حریم جغرافیایی آنان به یک قیام جهانی وسرتاسری مبدل گردیده و مسلمانان پاکدل و آزاده ی دنیا بر علیه ی هر آنچه کفرو استکبار؛ به پای خواهند ایستاد و جلو تجاوزات نیرو های اهریمنی را خواهند گرفت.

     ولسی جرگه ی شورای ملی افغانستان خود را در غم و اندوه بزرگ مردم فلسطین شریک دانسته وبا صراحت اعلام میدارد که مردم افغانستان و نماینده گان شان در شورای ملی کشور مصممانه و با عزم متین و راسخ در کنار فلسطینی ها و داعیه ی بر حق مردم آزاده  وسربلند فلسطین قرار خواهند داشت.

     ولسی جرگه شورای ملی افغانستان هم چنان از سازمان کنفرانس کشورهای اسلامی دعوت به عمل میاورد تا در اجلاس مشترک ،بزرگ وبا شکوه؛ صدای اعتراض شانرا در مقابل آنچه بر فلسطین و فلسطینیان از جانب نیروهای اشغال گر و مزدور اسراییل می گذرد ،بلند نموده وبا پیروی از آموزه های جاویدانی دین مقدس اسلام که اخوت و برادری را میان مسلمانان دستور می دهد ، همچون سد محکم در برابر ظلم و اجحاف اشغال گران اسراییل باستند. 

ولسی جرگه