دورویی «ایمن الظواهری»؛ نگاه دوگانه او به مسائل آمریکا و افغانستان

از آنجا که پیام «الظواهری» درباره افغانستان نیز بوده و «اوباما» را تهدید کرده است که شکست سختی در انتظار وی در افغانستان است، این پیام برای نویسنده –که تعلق خاطر وطن خود را دارد- قابل توجه بود؛ بویژه زمانی که دولت افغانستان از مذاکره با طالبان سخن می­گوید و رئیس جمهور ما می­گوید که حاضر است حتی به «ملا عمر» -از یاران نزدیکی بن لادن و الظواهری- پناه دهد. از این رو در این پیام «الظواهری» - مبارز مصری- تامل نموده و کوشیدم در مورد محتوای پیام از طریق منابع اینترنتی تحقیق نمایم.

***

«ایمن الظواهری» در این پیام صوتی (که در اینترنت با زیر نویس انگلیسی و به همراه برخی تصاویری پخش شده)، با مقایسه «باراک اوباما» با «مالکوم ایکس» (Malcolm X) وی را به عنوان نماد خیانت به آرمان­های سیاهان آمریکا و دشمن اسلام معرفی نماید و  او را در مقابل  «مالکوم ایکس» - مبارز آفریقایی تبار آمریکایی که اسلام آورد و نام الحاج مالک را برگزید- قرار داده و او و برخی دیگر از مقامات سیاه پوست مانند «کالین پاول» (وزیر دفاع سابق آمریکا) و «کاندالیزو رایس» (وزیر خارجه آمریکا) را به خیانت به آرمان سیاه پوستان معرفی نماید. وی همچنین گفته است که آمریکا در افغانستان شکست خواهد خود و این جمله را اضافه کرده است که «حتی سگ­های افغانستان هم طعم گوشت سربازان آمریکایی را چشیده اند».

اینک «اوباما» شخصیت خوب و آرمانی است و یا خیر، نه مورد نظر نگارنده است و نه شاید مستقیما به ما ربط داشته باشد، اما اینکه «الظواهری» (که زمان زیادی را در افغانستان سپری کرده و ظاهرا متحدانی دارد که می­توانند کشور ما را بی­ثبات کنند)، او را بد معرفی می­کند قابل توجه است. ما می­دانیم که شبکه القاعده بر طالبان تاثیر گذار بوده است و رهبران آن از سوی طالبان افغان به عنوان مجاهد محترم بوده و به همین دلیل تا آخر از حضور آنها در کشور حمایت شد. حال مسئله این است که «الظواهری» از یکی از رهبران آمریکا (از «مالکوم ایکس») دفاع می­کند و به دیگری –که منتخب ملت آمریکاست- دشنام می­دهد، تنها بر اساس این مبنا که یکی مبارز بوده و دیگری رئیس جمهور شده است! با مطالعه در مورد آن شخصیت مبارز آمریکایی دو رویی این رهبر القاعده بهتر آشکار می­شود.

«مالکوم ایکس» یک سیاه پوستی است که حدود هشت سال از عمر خود را به دلیل ارتکاب برخی جرائم مانند معامه مواد مخدر، قمار بازی، زورگویی، دزدی و اعمال خلاف عفّت در زندان سپری می­کند. وی که همانند بسیاری از سیاهان از محرومیت رنج می­برد، در زندان روش زندگی خود را تغییر داده و می­کوشد شخصیت خود را تغییر دهد. وی در زندان به دین اسلام گرویده و از اعضای گروه «امت اسلام» می­شود. وی بعدا به مبارزی آزادی بخش برای بدست آوردن حقوق سیاهان تبدیل می­شود.

سخن در این است که خود «مالکوم ایکس» در طول دوران درخشان مبارزه اش، خود را به عنوان یک «ناسیونالیست سیاه» معرفی می­کند و همیشه ادعا می­کند که مسلمان بودن او یک مسئله شخصی و خصوصی بوده و او از نظر سیاسی یک «ناسیونالیست سیاه» است که برای بدست آوردن حقوق سیاهان –به ویژه حقوق سیاسی آنان – مبارزه مدنی و مسالمت آمیز می­کند. او  یک سال پیش از ترورش در یک سخنرانی عمومی (و البته زمانی که از گروه امت اسلام جدا شده بود) می­گوید:

«دوست دارم چیزهایی که در مورد شخصیت خودم است را واضح کنم، در مورد وضعیت شخصی خودم. من هنوز هم یک مسلمان هستم، دین من هنوز اسلام است. من هنوز به آقای {حضرت} محمد برای آنچه می­دانم و برای آنچه هستم باور دارم. او کسی است که چشمانم را گشود {به من بصیرت داد}  اکنون ... در حقیقت من یک ناسیونالیست سیاه مبارز آزادی هستم. اسلام دین من است، اما من معتقدم مذهب من یک موضوع شخصی مربوط به خود من است. دین بر زندگی و اخلاق شخصی من حکومت می­کند و فلسفه دینی من یک امر شخصی بین من و خدایی است که به آن اعتقاد دارم؛ درست همانند دیگران که فلسفه دینی آنها بین آنها و بین خدایی است که به آن اعتقاد دارند. و این بهترین راه است. ... بنابر این امروز، اسلام فلسفی دینی من است اما فلسفه سیاسی، اقتصادی و اجتماعی من «ناسیونالیسم سیاه» است.»[1][1]

http://www.africawithin.com/malcolmx/malcolm_bio.htm سایت آفریقایی-آمریکاییان

http://www.cmgww.com/historic/malcolm/home.php سایت رسمی مالکوم ایکس

با توجه به این واقعیت است که مشخص می­شود که «الظواهری» (که سمبل و رهبر بنیادگرایان است)، چگونه دوگانه رفتار کرده و چطور دیگران را می­فریبد. آیا واقعا او به سکولاریسم (که آشکارا مورد تایید مالکوم ایکس بود) اعتقاد دارد؟ آیا بنیادگرایان می­پذیرند که اعتقادات دینی امور شخصی هستند؟ آیا بنیادگرایان به مبارزه مدنی برای بدست آوردن حقوق اقلیت­ها اعتقاد دارند؟ آیا امثال «الظواهری می­توانند بپذیرند که یک مسلمان چنان برداشتی از دین داشته باشد که پیامبر اسلام را «آقای محمد» (Mr. Mohammed) (لقبی که برای همه استفاده می­شود) صدا کنند؟ قصد من در اینجا حمایت از «باراک اوباما» نیست، اما آیا از نظر منطقی بین سیاه پوست سکولار مسلمانی که برای قوم خود مبارزه می­کند، با سیاه پوست سکولار مسیحی که یک ملت به او اعتماد کرده و به او رای دادند، تفاوت وجود دارد (تا بتوان یکی از آنها را قهرمان خواند و دیگری را دشنام داد)؟

آیا گروهی (طالبان) که به امثال «الظواهری» پناه داد، این تفکرات و این استدلالات را قبول دارد؟ (با صدها تاسف باید گفت که طالب­های ما متاسفانه نه «مالکوم  ایکس» را می­شناسند و نه از تاریخ مبارزات سیاهان در آمریکا اطلاع چندانی دارند!!! تا بخواهند در مورد بیانیه­ مهمان سابق و همسنگر امروز خود قضاوت کنند!!!) آیا جزم اندیشانی چون «الظواهری» و طالبان می­توانند با مسلمانان سکولار  حتی همزیستی مسالمت آمیز داشته باشند؟ آیا به دیگران حق برداشت آزادانه از مذهب می­دهند؟ آیا بنیادگرایان به مبارزه مدنی و مسالمت آمیز اعتقاد دارند؟ آیا آنها به حقوق اقلیت­ها اعتقاد دارند؟ و...

«الظواهری» آشکارا دروغ می­گوید و به چیزی (و کسی) استناد می­کند که هرگز به آن معتقد نیست. مشکل همین است که او خود را آدمی منطقی نمایش می­دهد که باسواد نیز بوده و حتی از خود سیاهان آمریکا به حال خودشان دلسوزتر است!!! اما در واقع او دیگران را (و متاسفانه طالبان افغانی را نیز به سادگی) فریب می­دهد. او «اوباما» را به این دلیل که دیگر علیه سلطه سفید پوستان مبارزه نمی­کند، محکوم می­کند و حال آنکه نمی­خواهد این واقعیت را بپذیرد که «اوباما» نتیجه مبارزات مدنی مسلمانانی چون «ملکوم ایکس» است و معنا ندارد «اوباما»یی که توسط دهها ملیون سفید پوست به عالی­ترین مقام در کشوری که سرزمین پدری­ اش هم نیست، رسیده مبارزه کند!!! ای کاش آن زمانی که میزبانان «الظواهری» در افغانستان در شمالی، مزار شریف، میمنه، بامیان و ... قتل عام می­کردند و زمین می­سوزانیدند، به میزبانان خود می­گفت که اقلیت­ها هم حق و حقوقی دارند و به آنها اندکی از تاریخ آمریکا می­گفت!!! و نه آنکه از فقر و بی­سوادی آنها جهت درست کردن یک سنگر محکم در افغانستان به ضرر ساکنان آن سرزمین استفاده کند.

«ایمن الظواهری» همچنین «اوباما» را تهدید کرده است که هر چقدر هم که نیرو بفرستد باز هم آمریکا شکست خورده و سربازان آمریکایی کشته خواهند شد. او گفته است که اکنون حتی سگ­های افغانستان هم لذت گوشت سربازان آمریکایی را چشیده است!!!

امیدوارم (و پیشبینی می­کنم) که امثال او هیچ وقت به کرسی حکومت (نه در افغانستان و نه در هیچ سرزمین مسلمان دیگری) بر نگردند. اما همین قدر یاد آور می­شوم که واضح است که جسد هیچ سرباز خارجی چنان رها نشده است که خوراک سگ­های افغانستان شده و آن حیوانات مزه آن را بچشند. همین قدر می­دانم که برخی گروه­ها و افراد بد نام (که هرگز افغان نیستند) طعم کشتن برخی سربازان خارجی را چشیده اند. به نظر می­رسد منظور «الظواهری» از سگ­هایی که طعم گوشت و خون چشیده اند، واضح شود!!!