مسؤوليت هرسخن بدوش پديدآورنده است. سايت در قبال آثارارسالي نويسندگان پاسخگو نيست

حقوق/حقوق بشر, زنان/كودكان

مطالب بيشتر از عبدالاحد طيبي در صفحه اختصاصي نويسنده پيوسته‌ها زنان ژورناليست افغان هدف قرار مي گيرند نويسنده: اليسا تانگ مترجم: عبدالاحد طيبي تاريخ نشر: 13- 07-2007 زندگي زنان و دختران افغان از زمان سقوط طالبان در 2001 كه آنها را از مهمترين حقوق شان محروم نموده و در داخل خانه هاي شان به زندانيان مجازي تبديل كرده بود، بسيار بهبود يافته است. حالا زنان در شهرها و بعض نقاط روستايي مي توانند به مكتب بروند و خارج از خانه كار نمايند. اما اين ماه به نظر مي رسد يك رشته تلاشها براي عقب زني اين پيشرفتها با خشونت آغاز شده است.  فريده نيكزاد چند ساعت بعد از شركت در مراسم خاك سپاري يك ژورناليست زن كه به توسط مردان مسلح از پا در آمده بود، ازموبايل خود تليفون هاي تهديد آميز در يافت كرد. او در حالي كه در كنار جسد بي جان ذكيه ذكي، مالك يك استيشن راديويي در شمال كابل ايستاده بود سخنان مرد تهديد كننده را چنين نقل كرد:"اي دختر امريكايي! ما تو را مي كشيم همانطور كه او را كشتيم" قسمتي از صورت ذكيه در اثرحملات سه مهاجمي كه داخل خانه اش شدند و هفت بار بتوسط تفنگچه و تفنگ خودكار او را در مقابل پسر هشت ساله اش هدف قرار دادند، كوبيده شده بودد. نيكزاد از قول تهديد كننده اضافه كرد:"اقلا مردم مي توانند او را(ذكيه) از طرف ديگر چهره اش شناسايي كنند. ما به صورت تو فير مي كنيم تا هيچكس نتواند تو را شناسايي كند" زندگي زنان و دختران افغان از زمان سقوط طالبان در 2001 كه آنها را از مهمترين حقوق شان محروم نموده و در داخل خانه هاي شان به زندانيان مجازي تبديل كرده بود، بسيار بهبود يافته است. حالا زنان در شهرها و بعض نقاط روستايي مي توانند به مكتب بروند و خارج از خانه كار نمايند. اما اين ماه به نظر مي رسد يك رشته تلاشها براي عقب زني اين پيشرفتها با خشونت آغاز شده است. منيژه نادري مدير گروه حقوق زنان براي زنان افغان به اين باور است كه حملات اخير نشان دهنده بازگشت طالبان و اوج گيري خشونت هاي نظامي در سطح كشور است. زنان افغان به طور عام و زنان ژورناليست به طورخاص بخاطر جاذبه هاي هاي مهم خود هدف حملات قرار مي گيرند. منيژه مي گويد: "آنها مي خواهند خبر بسازند و هدف قرار دادن ژورناليست ها راهي براي خبر ساز شدن است. آنها مي خواهند به دنيا نشان بدهند كه ما اينجاييم و ما هنوز صاحب اين كشور هستيم." زنان در جريان پيشرفت رسانه هاي افغانستان طي 6 سال اخير نقش بسيار بارزي بازي كرده اند و تعداد زيادي زنان در اخبار و برنامه هاي تلويزيون بحيث خبرنگار و مجري برنامه ها ايفاي نقش نموده اند. آنها معمولا بطور محجوبانه لباس مي پوشند و موها و دورگردن خود را به دقت با روسري پوشش مي دهند. هنوز بعض افغانان فكر مي كنند حضور زنان در چشم ديد عموم نا مناسب است. وقتي افغانها در مورد شيما رضايي، مجري شو موسيقي پرطرفدار كه در 2005 به ضرب گلوله كشته شد حرف مي زنند، با لحني ملايم از شيوه زننده وغير اسلامي پوشش و نمايش او در تلويزيون كه شايد باعث مرگ او شد سخن مي گويند. و چنين به نظر مي رسد ذكيه هم بخاطر برنامه هاي راديويي خود به قتل رسيده باشد. گرداننده راديو از جنگسالاراني كه او را بخاطر تصدي برنامه هاي استيشن راديو هشدار داده بودند، انتقاد مي كرد. قرار قول مقامات دو مظنون بازداشت شده بخاطر قتل او با حزب جنگجوي اسلامي مرتبط مي باشند. در دومين قتل ژورناليست زن در ماه جاري، شكيبا سانگه آماج خبرنگار تلويزيون خصوصي شمشاد در داخل خانه خود در روز اول ماه جون هدف قرار گرفت و كشته شد. دو تن از بستگان فاميلي او تا حال بازداشت گرديده اند. مقامات گفته اند آنها به انگيزه قتل ذكيه و آماج پي نبرده اند. تهديدها در اين كشور جنگ زده و فاسد غير عادي نيست. نيكزاد 29 ساله كه براي شبكه خبري پژواك كار مي كند اميلي به آدرس ژورناليست اسوشيتد پرس دائر به تهديد خود به اين مضمون ارسال كرد:" ما به زودي تو را خواهيم كشت انشاءالله!". اين پيغام كه به تاريخ 8 جون مرجوع شد، او را به بي قيدي جنسي و كار براي ناتو متهم مي سازد. نامه بنام " حبيب از حزب اسلامي" امضاء شده بود، همان حزبي كه مقامات مي گويند ذكيه را كشته است. تاييد صحت اميل ممكن نيست. نيكزاد گفت افغانها وقتي به هراس او توجه كردند كه او موضوع را به ژورناليستان خارجي مطرح نمود كه خطراتي را كه او با آن مواجه بود جدي بگيرند. او گفت متأثراست از اينكه اگر مي توانست نقش خود را بحيث يك ژورناليست در نجات جان ذكيه نشان مي داد. يكسال پيش خانم نيكزاد خبرنگاري را توظيف كرد با خانم ذكيه در مورد تهديداتي كه در يافت مي كرد گفتگو كند. بعدا ذكيه تصميم گرفت ماجراي خود را آشكار نكند، از اين جهت خبرنگار موصوف نوار ويدئويي را پاك ومنهدم كرد. نيكزاد علاوه كرد:" اگر آن اسناد منتشر مي شد، شايد جامعه بين الملل خطر را جدي مي گرفت ولي انتشار آنها بعد از مرگ او بي معنا است. هيچكس توجه نكردحتي جامعه بين الملل يا دولت توجه نكرد." در اين حال نيكزاد جدول برنامه كار خودرا مجبور شده در هر روز تغييربدهد تا مهاجمان احتمالي رد پاي او را پيدا نتوانند. او هر شب در يكي از اتاقهاي خانه خود مي خوابد. او روزها را بدون استراحت سپري مي كند و وقت صحبت كردن سرفه مي كند  كه او مي گويد ناشي از استرس و فشار روحي بر او است. او مي گويد:" شايد آنها مرا بعد از شش ماه، شش روز يا شش دقيقه بكشند. ما مي دانيم كه يك روزي ازاين دنيا مي رويم ولي اگر بشما اطلاع داده باشند كه مي ميريد، بسيار بسيار بد است. شما هر ثانيه كشته مي شويد". اسوشيتيد پرس   موضوع مرتبط: حقوق/حقوق بشر, زنان/كودكان   ○ چاپ مطلب ▐ ارسال مطلب

ديگرنبشته‌ها از عبدالاحد طيبي:

اطلاعات و ترافيك سايت