مسؤوليت هرسخن بدوش پديدآورنده است. سايت در قبال آثارارسالي نويسندگان پاسخگو نيست

سياسي

مطالب بيشتر از عادل غلامي خالقيار در صفحه اختصاصي نويسنده پيوسته‌ها 22.05.2006: اندیشه باید با اندیشه پاسخ داده شود، نه با تهدید و تکفیر! 25.04.2007: تاملی در تشکیل جبهه ملی ! 12.05.2006: کاروان ها در شبهای بی مهتاب 31.12.1969: ملالی جویا فریاد نسل سوخته دوران جنگ و خود کامگی نويسنده: عادل غلامي خالقيار تاريخ نشر: 11- 06-2007 پس از استقرار و شروع بکار پارلمان جدید افغانستان مردم کشور امیدوار بودند که نمایندگان منتخب آنها کشور را از قهقرای بحرانهاي گذشته افغانستان نجات داده و پارلمان جدید افغانستان ساختار های سیاسی کشور را بسوی دمو کراسی و مردم سالاری سوق خواهد داد. ولی اکنون تجارب و کارایی گذشته پارلمان جدید نشان میدهد نظام پارلمانی افغانستان جای خود را به تنشها و واکنشهاي منفی داده و اکنون پارلمان افغانستان درگیر رقابتهای گروهيی خود شده از جمله حلقات و جریانهای مجاهدین سابق و افراد و اشخاص بجا مانده از دوران رژیم کمونیستی از یکسو همچنین تکنوکراتهاي ملی گرا و افراد مستقل درصحنه سیاسی افغانستان از سوی دیگر. پس از استقرار و شروع بکار پارلمان جدید افغانستان مردم کشور امیدوار بودند که نمایندگان منتخب آنها کشور را از قهقرای بحرانهاي گذشته افغانستان نجات داده و پارلمان جدید افغانستان ساختار های سیاسی کشور را بسوی دمو کراسی و مردم سالاری سوق خواهد داد. ولی اکنون تجارب و کارایی گذشته پارلمان جدید نشان میدهد نظام پارلمانی افغانستان جای خود را به تنشها و واکنشهاي منفی داده و اکنون پارلمان افغانستان درگیر رقابتهای گروهيی خود شده از جمله حلقات و جریانهای مجاهدین سابق و افراد و اشخاص بجا مانده از دوران رژیم کمونیستی از یکسو همچنین تکنوکراتهاي ملی گرا و افراد مستقل درصحنه سیاسی افغانستان از سوی دیگر. از همین رو پارلمان کشور را دچار بحران بی اعتمادی سیاسی گردانیده و جو آنرا را بسوی خود کامگی های دوران دهه نود میلادی به پیش میبرد. رمضان بشردوست وکیل و نماینده مردم در پارلمان افغانستان در می2007 به شبکه دویچه ویله گفت: درافغانستان و بخصوص در ولسي جرگه و درمشرانو جرگه يک تعداد افراد وجود دارند که آنها تلاش براين دارند که افکار، عقايد ، راهها و روشهاي ديگر را که مخالف با افکار و عقايد آنها اند ؛ کاملاً خفه کنند تا بتوانند به همين قدرت که امروز رسيده اند بمانند. بنابراين آنها تلاش دارند هرمانع را که وجود دارد ازسر راه شان بردارند. من فکر می کنم که از زمان لوی جرگه قانون اساسی افغانستان یک تعداد افراد هستند که آنها می خواهند از شر خانم جویا خود را رها کنند." درهمین حال برخی از جر یانها برای تحکیم موقعیت خویش شرایط خفقان آور را در پارلمان حاکم میسازد و این برخلاف انتظارات مردم افغانستان و جامعه جهانی و بانیان سیاست ثبات در افغانستان می باشد .  پس از آنکه ملالی جویا، در مه 2007 پارلمان افغانستان را به محلی"بدتر از طویله و باغ وحش" تشبیه کرد، اکثریت قاطع در مجلس نمایندگان به تعلیق عضویت او در این مجلس رای دادند. براساس این تصمیم، عضویت خانم جویا در مجلس نمایندگان افغانستان تا پایان دور تقنینی پارلمان به تعلیق درآمده است. ملالی جویا در ادامه این تصمیم تاکید کرد که منظور وی از تشبيه پارلمان به" طویله" تنها بخشی از اعضای پارلمان نه همه ای نماینده ها است. از سوی دیگر در واکنش صدها نفر از هواداران ملالی جویا در ولایت فراه، ولایتی که جویا از آن در پارلمان افغانستان نمایندگی می کند، دست به تظاهرات زده و خواستار بازگشت او به پارلمان شدند. بدنبال آن دیده بان حقوق بشر با انتشار اعلامیه ای ملالی جویا را یک"مدافع سرسخت حقوق بشر و آواز بلندی برای زنان افغان" توصیف کرده و تاکید کرده که عضویت وی در پارلمان افغانستان نباید به تعلیق در آید. سازمان دیده بان حقوق بشر نیز انتقاد دارد که سایر اعضای پارلمان افغانستان در گذشته بارها حرفهای رکیکی نسبت به یکدیگر استفاده کرده اند ولی هیچ کدام آنان به اتهام اهانت به پارلمان، از مجلس اخراج نشده اند. ملالی جویا که در دسامبر 2003به عنوان نماینده ولایت فراه در لوی جرگه قانون اساسی انتخاب گردید و با سخنرانی خود اعتراضش را نسبت بحضور کسانی که او آنها را جنگ سالاران خواند و گفت به نظر من اینها باید محاکمه بین المللی و ملی شوند و اینها را مردم پا برهنه افغان و تاریخ هرگز نمی بخشند. اظهارات وی موجب اعتراض برخی نمایندگان شده و آنرا توهین به مجاهدین تلقی نمودند و بدنبال آن بعلت تهدید به مرگ شدنش در روزهای لویه جرگه، سازمان ملل متحد مسئولیت محافظتش را به عهده گرفت. ملالی جویا بطور علنی علیه فرماندهان و رهبران مجاهدین سابق سخن گفته و آنها را مسئول جنگهای داخلی سال 1371 و عامل ویرانی کابل میخواند. این موضوع شخصیت او را تا اندازه زیاد برجسته و مورد توجه رسانه ها و مردم قرار داده است. درمارچ 2006"واشنگتن پست "تحت عنوان"صدای افغان که ترس و وحشت خاموشش نخواهد کرد "نوشت راست کاری جویا در این است که از نگاه او به جنگ سالاران نباید اجازه داده شود که خود را در زیر نقاب دموکراسی پنهان نموده و به کرسی های خود بچسپند و به قیمت مردم غریب و پا برهنه و بی نوا به دنبال منافع زیان آور خود باشند". ملالی جویا پس از سخنان تندی را که علیه فر ماندهان مجاهدین سابق بیان داشته بشخصیت بحث انگیز تبدیل شده و در برخی موارد تندی در بیان و دچار افراطی گویی گردیده است که این مسئله بهانه ای را به مخالفین او میدهد. بدون شک شخصیت ملالی جویا بر خاسته از احساسات ملی و فریاد او از گلوی نسل سوخته دوران جنگ های داخلی بر می آید . انتقاد های جویا بیشتر متوجه عملکرد جنگ سالارهاي دهه نود در کابل میباشد اما آنچه قابل تامل است وی برای حل معضلات سیاسی افغانستان در صحبتهایش کمتر اشاره کرده از همین رو بنظر میرسد حظور سیاسی او باید در قالب حزب و جریان اصلاحگرا دربستر سیاسی افغانستان تعریف گردد. فضای سیاسی امروزی کشور از مرحله تمرین دموکراسی باید گذر کرده و در انتخابات آینده ریاست جمهوری و پارلمانی افغانستان به جامعه ای بر مبنای دموکراسی واقعی در افغانستان نیاز است که بدون شک ساختار های حاکمیت فعلی کشور در چنگال مافیای قدرت قرار گرفته است تا باشد جامعه ما از بر خورد خشونت های سیاسی بر آمده و در مسیر و فضای اصلاحات بنیادین سیاسی قرارگیرد. هر چند خانم ملالی جویا در صحنه سیاسی افغانستان جنجال بر انگیز تعریف شده است ولی نباید سخنان وی را علیه ارزشهای ملی دوران جهاد مقدس ارز یابی کرد. بلکه انتقاد های درد مندانه وی از فجایع جنگهای داخلی دهه نود درکابل و مصائب ناشی از آن که دامن گیر مردم رنجدیده افغانستان است وی آنرا در سخنانش تاکید میدارد. آنچه قابل تامل است آنست ملالی جویا افکار و اندیشه های انتقادی خود را با احساسات تند بیان می دارد بلکه با توجه به تجارب و تحولات گذشته سیاسی کشور اگر وی طرح راهبردی برای حل معضلات پروسه ثبات سیاسی وتغیرات بنیادی آینده افغانستان دارد بیان داشته تا ملت نسبت اندیشه های سیاسی او به قضاوت بنشینند.   موضوع مرتبط: سياسي   ○ چاپ مطلب ▐ ارسال مطلب

ديگرنبشته‌ها از عادل غلامي خالقيار:

اطلاعات و ترافيك سايت