استاد عبدالصبور فرید یکی از فرماندهان نامدار و پر قدرت دوران جهاد که در مناطق وسیع شمال کابل ( ولایات پروان ـ کاپیسا ) با درایت و شجاعت کم نظیر و اخلاق نهایت عالی به جهاد و مبارزه بی امان برضد اشغالگران خونخوار و سفاک قوای متجاوز اتحاد شوروی وقت و مزدوران بی مقدار و وطنفروش خلقی ـ پرچمی شان پرداخت ، از زمره نادر قومندانان و رهبران دوران جهاد بود که با وجود عضویت در یک تنظیم جهادی ( حزب اسلامی آقای انجنیر حکمتیار ) هرگز به جنگ های تنظیمی و مسلمان کشی رو نیاورد و از اختلافات و رقابت های بی مفهوم و مضر تنظیمی واقعا" رنج میبرد . چنانچه حکایت مینمایند که در آوانیکه مجاهدین جمعیت اسلامی و افراد شورای نظار تحت امر آمر صاحب شهید در ماه ثور 1371 ه ش بصوب کابل در حرکت شدند ، استاد فرید با وجود توانائی و قدرت بازدارنده در مناطق شمالی ، به افراد تحت امرش هدایت میدهد که دست به سلاح نبرند و دراین جنگ قدرت و زورآزمائی انجنیر حکمتیار و آمر صاحب مسعود ، بیطرف باقی بمانند .
همچنان زمانیکه انجنیر حکمتیار بنابر دلائل و بهانه عدم موجودیت امنیت برای شخص خودش ، از داخل شدن به کابل ابأ میورزد و بجای خود ، شهید استاد فرید را موظف به اداره صدرات میدارد ، استاد شهید با کمال تواضع و جرئت برای ایجاد فضای اخوت و نظم دولتی ، داخل کابل میگردد و به تنظیم امور دولتی میپردازد .
باری انجنیر صاحب احمد شاه احمدزی ، معاون اول صدرات ووزیر امور داخله وقت ( معاون تنظیم استاد سیاف در حکومت مجاهدین ) برایم گفت که در یکی از روزهای جنگ های کابل ، قومندان احمد شاه مسعود( شهید ) در حضور خودم به استاد فرید گفت ایکاش با تو در دوران جهاد و یا در آوان دخول مجاهدین به کابل چنین نزدیک و هم صحبت میبودم که یقینا" مشکلات ما بمراتب کمتر ازحالا میبود .
شهادت درجه عالی است که خداوند (ج) نصیب بندگان مقربش میدارد . شاید خواست واراده پروردگار چنین بود تا استاد شهید عبدالصبور فرید را مانند آمرصاحب شهید به این درجه نائل گرداند ، واگر نه خدا میداند که با زنده ماندن بیشتر آمر صاحب مسعود شاید او به درجه مارشال !! صاحب فهیم نزول مینمود و استادفرید هم به درجه استاد ربانی ، استاد سیاف و سائر موءتلفین آقای جنرال گلابزوی ، جنرال علومی و غیره .
روحش شاد و جنت فردوس برین جایگاه و مأوایش باد .
/
ویس ناصری
