اخیراً تعدادی از اتباع کوریائی وارد کشور گردیده و هدف خویش را نمایش فستیوال صلح و باز دید از مناطق باستانی کشور عنوان نمودند. بیشتر ازبیست نفر آنها به بامیان آمدند و شروع به پرداختن برنامه های گوناگونی ظاهراً جهت سرگرمی مردم محل نمودند. بنده یکی از کسانی بودم که با آمدن آنها در بامیان، جائیکه بگفته نویسنده فرانسوی، انسان تصور می کند که در آخرین نقطه جهان آمده، خرسند شدم صرفاً به این امید که آنها با مشاهده کردن فقر گسترده اقتصادی که دامنگیر مردم بامیان می باشد دونرهای بین المللی را ترغیب به کمک به این ولایت نمایند.از جهتی، آثار و ساحات باستانی و فرهنگی این ولایت بهتر و بیشتر به جهانیان معرفی گردد که در همه حالات به رشد اقتصاد و سطح زندگی شدیداً فقیرانه مردم این ولایت کمک می کند. ورود کوریائیها به افغانستان بلافاصله با انتقاد وعکس العمل منفی روحانیون کشور مبنی بر اینکه کوریائیها به بهانه برگذاری نمایش فستیوال صلح به تبلیغات مسیحیت در میان مردم می پردازند و آنها را تشویق به تغیر آئین شان از اسلام به مسیحیت می کنند همراه شد. قبل از آنکه به موضوع آمدن کوریائیها و انتقاد روحانیون بپردازم لازم می بینم چشم دیدهای یکی از دوستان را که خود محصل دانشگاه بامیان می باشد در این مورد انعکاس دهم:
«حدود هفت موتر در نزدیکی بودای بامیان توقف نمود و همه مسافرینکه از داخل آنها بیرون بر آمدند اتباع کوریائی بودند که خیلی هم شکل و هم قیافه ما (ملیت هزاره) می باشند. آنها بلافاصله درهمانجا به توزیع کمک برای کسانیکه در اطراف آنها جمع می شدند پرداختند. مثلاً عده آنها شروع به اصلاح موهای کودکان کردند، عده ای صورتهای آنها را چرب می کردند، عده ای به توزیع دارو برای کسانیکه مثلاً پای درد بودند و یا در صورتهای شان لکه و زخم دیده میشد می پرداختند. در این میان عده خاص آنها بعضی افراد خاص محلی را تشویق به ترک مذهب شان و پذیرفتن مسیحیت می کردند. در جمع آنها چند تا افغانی مسیحی نیز دیده میشد و آنها با استفاده از مأنوسیت بیشتر با مردم محل با جرئت بیشتر به ترغیب آنها می پرداختند. کوریائیها و افغانهای مسیحی بمردم محل می گفتند: آئین شما درست نیست، به همین جهت علی رغم اینکه افغانستان دارای منابع غنی زیر زمینی می باشد همیشه بحرانی و جنگ زده است. زیرا خداوند با انتخاب آئین غلط و نادرست از جانب شما، همواره قهر می باشد و شما را از رحمتهای خویش محروم ساخته است. کشور کوریا تا پنجا سال قبل فقیر بود، ولی حالا این کشور با وجودیکه دارای منابع زیر زمینی نمی باشد پیشرفت و ترقی شایانی نموده است. زیرا ما آئین درست را انتخاب نموده ائیم و خداوند رحمتش را همیشه برای ما نازل می کند. علت شاد بودن ما انتخاب آئین درست و علت افسردگی و فقر شما آئین باطل می باشد که باید آنرا ترک و آئین درست را که همانا دین مسیحیت میباشد بپذیرید. در طول مدتیکه آنها در بامیان بودند بعضی محصلین دانشگاه به ضمیمه خودم ترجمانی آنها را می کردیم. آنها آئین اسلام را نادرست می خواندند و مارا ترغیب به پذیرفتن آئین مسیحیت می کردند. ولی وقتی ما با آنها وارد بحث می شدیم و در مورد اسلام از آنها می پرسیدیم، کمتر چیزی آنها در مورد مذهب ما می دانستند. مردم عام متوجه نیات و اهداف نهائی آنها نمی شدند. آنها اتباع کوریا ئی را صرفاً بخاطر خارجی بودن آنها استقبال می کردند به امید اینکه خارجیها با آمدن در بامیان و بازدید نمودن از آن شاید متوجه شرایط سخت و طاقت فرسای زندگی مردم محلی شوند. آنها خود را شاد جلوه می دادند و میگفتند که بعد از پذیرفتن دین مسیحیت علاوه برخورداری از زندگی مرفه همیشه شاد و سرحال اند. بنظر من اتباع کوریائی و افغانهای مسیحی بیشتر بدنبال ایجاد شبکه ای بودند که ترجیحاً از افراد قابل اعتماد محلی و بعضی محصلین مکاتب و دانشگاه ترکیب می یافت تا ضمن محرمانه نگهداشتن موضوع پذیرفتن آئین مسیحیت به تبلیغات آن در بین مردم محل می پرداختند. آنها همه شماره های تماسگیری و ایمل آدرسهای شانرا بما دادند و تاکید نمودند که هروقت به کابل آمدیم از آنها در دفتر شان دیدن نمائیم.»
افغانستان از اثر بحران حاکمیت چندین دهه و فقدان حکومت مشروع و قابل قبول برای همه اقوام و ساکنین شان، تا مرز نابودی و متلاشی شدن کشانیده شده بود. دولت کرزی که بعد از سقوط رژیم طالبان با حمایت گسترده کشورهای غربی بوجود آمده در نوع خود اولین دولتی می باشد که با تمام نارسائیها و چالیشهای موجوده در آن، مورد پذیرش عامه ساکنین این کشور است. بعد از سقوط رژیم طالبان کشورهای غربی که در رأس آنها آمریکا قرار دارد با هیاهوی پرطمطراق و فراوان که ظاهراً شعار اصلی آنها ایجاد دموکراسی و نجات مردم افغانستان بود به افغانستان ریختند. مردم امیدوار شدند که حضور خارجیها و آمریکائیها شاید کمکی به بازسازی و نجات کشور کند. دیری نگذشت که آنها متوجه شدند که هیاهو، تبلیغات ووعده ها به اندازه تعداد افراد خارجی زیاد، ولی عملکرد خیلی کم است. عدم احترام به سنتها و عنعنات دینی و فرهنگی مردم از جانب عده از خارجیها نیز باعث خشم و بدبینی مردم شده است. اکنون که پنج سال از حضور نیروهای امریکائی و خارجی در افغانستان می گذرد نه تنها فعالیتها و بازسازی به هیچ وجه چشم گیر نبوده بلکه در مواردی مردم تحقیر و توهین شده اند و بی حرمتی و گستاخی را علیه دین، فرهنگ و عنعنات شان متحمل شده اند. در نتیجه، امیدواریها و خوشبینیهای سالهای اول بعد از سقوط رژیم طالبان کمتر باقی مانده اند - و اگر خیلی بد بینانه ننویسم و نگویم - در مجموع امیدها و خوشبینیهای سالهای اول جای شانرا به سرخوردگی، ناامیدی و نارضایتی توأم با خشم داده اند.
کاملاً روشن است که حضور نیروهای آمریکائی و خارجی در شرایط فعلی بنفع افغانستان و تمام کشورهای منطقه و غربی است. اکنون جامعه بین المللی و مردم افغانستان می دانند که اگر نیروهای خارجی و آمریکائی در چنین شرایطی افغانستان را ترک گویند این کشور به زودی لانه تروریستان و تند روان ایدئولوژیکی قرار خواهد گرفت و آنوقت نه تنها مردم افغانستان قربانی آنها خواهند شد بلکه تمام منطقه و جهان نیز مورد تهدید قرار خواهد گرفت. در شرایطیکه کشور افغانستان تازه از حالت بی ثباتی چندین دهه آخر بطور نسبی نجات می یابد و مردم آن به سختی با مشکلات گسترده و مزمن اقتصادی دست و پنجه نرم می کنند، بعضی افراد و گروههای خارجی و آمریکا بجای کمک جهت رفع اینهمه مشکلات به تبلیغات پنهانی مسیحیت آنهم در بین مردمی می پردازند که اکثراً حتی از سواد ابتدائی بی بهره اند و با موج از مشکلات دست به گریبان اند. آنها باید بدانند که از آب گِل آلود ماهی گرفتن و از بی سوادی و فقر مردم سوء استفاده نمودن علاوه اینکه انگیزه تندروی دینی و نفرت علیه خارجیها را تقویت می بخشد اهداف و نیات آنها را در قبال حضور شان در کشور شدیداً سوال بر انگیز می سازد. واقعاً خیلی زشت و شیطان صفتی است وقتی می آیند و مردم عادی را که از فرط خوش بینی و خوش باوری با تمام احساسات بی آلایش شان خارجیها را حامی شان می دانند، با دادن چند تا قرص سردردی و گلو دردی و اصلاح موهای اطفال صرفاً جهت تظاهر به بشر دوستی و دلسوزی به شیوه های عوام فریبانه و دلایل گمراه کننده به تغییر مذهب آنها می پردازند! آیا اینگونه از احساسات پاک و بی آلایش آنها سوء استفاده نمودن عین شیطان صفتی و تزویر نیست؟
آمریکا با توجه به سیاستها و عملکردهای گذشته و فعلی شان در کشورهای اسلامی و بعضاً غیر اسلامی ذهنیت های منفی گسترده ای را علیه خود بوجود آورده است. به همین جهت است که مردم با کنجکاوی و پرسش و پاسخ تمام عیار به سیاستهای شان در منطقه و جهان می نگرند. آمریکا با وجودیکه در جنگ علیه تروریزم جهانی پیشگام است و در تقویت دولت مرکزی افغانستان کمک شایانی نموده است مردم افغانستان و منطقه شعارها و شعور (اهداف نهائی) آنها را با احتیاط و شک و تردید دنبال می کنند. بنا به گفته خود اتباع کوریائی، آنها به کمک مالی ایالات متحده امریکا به افغانستان آمده اند. آمریکا خود به خوبی به این نکته پی برده است که مردم نه تنها در مقابل تبلیغات مذهبی شان حساسیت و واکنش خشمگینانه نشان می دهند بلکه حتی حضور و گشت و گذار شان را با ترشروئی و ناخوش آمدید گوئی بدرقه می کنند. آنها برای اینکه به اهداف شوم شان برسند این بار اتباع کوریائی را که با دا شتن شکل و قیافه مشابه به هزاره ها و افغانها باعث ایجاد مأنوسیت فی ما بین طرفین می شوند برای فریب دهی و اغوا نمودن آنها می فرستند. بنا به دستور آمریکا، این نوکرها و مزدوران اجیر شده عمدتاً به مناطقی فعالیت ها و تبلیغات انحرافی شانرا متمرکز می سازند که ساکنان آن ساده دل، بی سواد و از لحاظ اقتصادی فقیر می باشند. صحنه سازی و اشک تمساح ریزی کوریائیهارا که در گذارش فوق انعکاس یافته دقت کنید؛ با عجله از موترها پائین شدن، به توزیع دارو و اصلاح موی اطفال پرداختن، مرتبط ساختن جنگ و فقر و بحران کشور با دین اسلام، دین مسلمانها را نادرست خواندن و آنها را بخاطر انتخاب آئین نادرست محروم از نعمت و رحمت خداوند دانستن وسپس از شادابی خویش و ترقی کشور خویش صحبت کردن و ارتباط دادن آن با آئین مسیحیت چیز دیگری غیر از عوام فریبی و تزویر نیست. گفته می شود که آنها با این تبلیغات گمراه کننده خویش اذهان و اعتقادات تعداد کثیری را به ضمیمه عده ای از محصلین دانشگاه تحت تاثیر قرار داده بودند. بگفته محصلین، اگر آنها کمی بیشتر در بامیان می ماندند یقیناً تعداد زیادی از افراد را با این تبلیغات و وعده های دروغین خویش تغییر مذهب می دادند.
بنظر من بی جهت نیست که آقای خمینی رهبر فقید ایران آمریکا را "شیطان بزرگ" نامید. این شیطان بزرگ هم اکنون در گوشه گوشه ای از جهان به تربیت مزدور می پردازد. ولی خوشبختانه تلاشهای شوم آن کمتر تا هنوز نتیجه داده است. جهان باید ریشه های تروریزم و افراط گرائی را در سیاستها و عملکردهای کشور های ابرقدرت جستجو کنند. تهاجم فرهنگی و سیاسی که فعلاً از سوی این کشورها علیه کشورهای اسلامی اعمال می گردد موضوعی است که در نوشته های بعدی به آن پرداخته خواهد شد.
آقای "حسین زاهدی"، نویسنده مقاله مهمان نوازی دولت و بنیاد گرایان که از اصل جریان کاملاً بی خبر است کوشیده صرفاً ساده لوحانه وعجولانه از دولت و روحانیون به خاطر اخراج اتباع کوریائی انتقاد نماید تا با اینگونه انتقادات اداهای روشنفکرانه از خود در آورد. بهتر بود ایشان کمی تحقیق میکرد و سپس به نوشتن مقاله اش می پرداخت. ولی هوس و شوق روشنفکر جلوه دادن به ایشان فرصت تأمل و تحقیق نداده است و در نتیجه در مقاله روشنفکرانه شان کمتر خرد ورزی و زیاد تر روشنفکری خیالاتی دیده می شود. لازم می بینم چند نکته را بطور موجز در رابطه با مقاله شان ذکر نمایم تا باشد که ایشان به اصلاح آنها بپردازد:
1- روحانیون همانند دیگر اصناف جامعه هم دارای افراد خوب و هم دارای افراد ناشایسته می باشند. بناءً باید سعی کنیم که صرفاً جهت اداهای روشنفکرانه در آوردن از خود، به انتقاد از مطلق روحانیون نپردازیم.
2- افغانستان با دموکراسی واقعی و میثاقهای حقوق بشر بنا بر دلایل و عوامل متعدد خیلی فاصله دارد. باید سالها بگذرد تا جامعه ما با این مفاهیم آشنا شوند و زمینه را برای تحقق آنها فراهم سازند. بناءً صحبت از دموکراسی و حقوق بشر واقعی و همه جانبه فعلاً در جامعه افغانی خیال پردازی بیش نیست. برادر روشنفکر ما باید بداند که عوام فریبی و شیطان صفتی هیچ کدام در قاموس دموکراسی و میثاقهای حقوق بشر جائی ندارد. آمریکا و کشورهای غربی اگر واقعاً به واقعیتهای دینی دست یافته و حالا متاسف می باشند که چرا مسلمانان راهی عاری از این واقعیت را در پیش گرفته اند باید در عوض متوسل شدن به تزویر، نیرنگ، عوام فریبی و تاکتیکهای مشابه جهت تغییر آئین مسلمانها، به برگذاری مشاجره، کانفرانسها و مباحث علنی دینی با مسلمانها بپردازند تا واقعیتها را آنطوریکه باید و شاید همه درک کنند. اشتباه بزرگ برادر روشنفکر اینست که حسن را از قبح تشخیص داده نتوانسته و در نتیجه حسن را رها نموده و به قبح چسپیده است.
3- ساده لوحی خواهد بود اگر شعار کشورهای غربی را عین شعور (اهداف نهائی و اصلی) آنها بدانیم. در واکنش به اتهام روحانیون و بنیادگرایان مذهبی (بگفته برادر روشنفکر) مبنی بر اینکه کوریائیها برای تبلیغ مسیحیت درافغانستان آمده اند، تیم لیدر گروه کوریائی اظهار نمود که با شنیدن این اتهام دچار شوک شده است. ایشان همه این اتهامات را رد نموده و هدف خویش را موکّداً سیاحت و برگذاری فستیوال صلح بیان نمود. قطع نظر از همه شواهد دیگر، توزیع کاردهای تبلیغات مسیحیت در بین یکعده مردم محل و محصلین مکاتب و دانشگاه که کاپی آنرا ذیلاً می بینید، کافی است که بدانیم هدف اصلی آنها صرفاً تبلیغ مسیحیت بشکل عوام فریبانه بوده است نه چیزی دیگر! "در وجود عیسی مسیح آینده شما تضمین و سرنوشت شما قطعی می باشد" ترجمه جمله ای می باشد که بر روی کارد تبلیغات مسیحیت نوشته شده است.
