انكشاف در افغانستان

گفتگوی دكترسيد حسن اخلاق با دكتر احسان نراقي

 درآمد:

داكتر احسان نراقي، چهره فرهنگ شناس، دانشمند و پرتلاش ايراني براي همه اصحاب فرهنگ، سياست و علم الاجتماع آشناست. من هم از نوجواني با نام و برخي آثارش آشنا شدم. ولي اولين ديدار ما به كنفرانس بين المللي «مباني نظري حقوق بشر» در دانشگاه مفيد بر مي گردد. در آن كنفرانس علمي، اينجانب سخنراني با عنوان «مولانا و بسترهاي شكوفايي حقوق بشر» داشتم كه تشويق بسيار و انتقاداتي را هم برانگيخت. داكتر نراقي در تمام مدت سخنراني، در صف جلو كنفرانس نشسته بود و گوش ميداد. پس از اتمام صحبت من، در حاليكه جواني فرهنگ دوست، به نقد نگاه من ميپرداخت، او برخاست و دفاعي ماندگار نمود: «من به برگزاركنندگان اين سمينار جهت دعوت از اين شخصيت تبريك عرض ميكنم. ما بايد نگاهي چون مولانا به مسائل ديني داشته باشيم و ... » . اين خاطره بيانگر نوع نگاه داكتر احسان نراقي هم ميباشد. اين جامعه شناس نامدار ايراني معتقد است كه بايد بر مبناي نكته هاي راهگشا و نهفته فرهنگ كهن خويش به انكشاف رو آوريم تا از انكشافي موّلد و درون زا بهره مند شويم. كتاب «علوم اجتماعي» وي كه چند دهه پيش نگاشته شد از كتابهاي برگزيده يونسكو در علوم اجتماعي قرار گرفت. خود وي مدت 20 سال مشاور عالي مدير كل يونسكو در پاريس بود و در سال 1993 عالي ترين نشان فرانسه (نشان لژيون دونور) را دريافت نمود. با صراحت تمام سخن مي گويد و كمتر ترس و احتياط در شخصيتش راه مييابد. از گفت و گو لذت مي برد و «گفتمان» را راه يافت هاي تازه مي شناسد. با آنكه قريب هفتاد سال سن دارد و گاهي با اصرار بسيار بر موضع مخالف، وي را به تندي ميكشانم در عين حال، متانت را از دست نميدهد و از گفت و گو راضي است. در طنين فريادش هم صداقت پيداست و هم با تمام وجود، به انكشاف (توسعه) متوازن و بنيادين افغانستان اميدوار است و به روشنفكران اميد ميبخشد. با هم اين گفت و گوي بي پرده و صميمانه را پي مي گيريم.

متن كامل(111kb)