مسؤوليت هرسخن بدوش پديدآورنده است. سايت در قبال آثارارسالي نويسندگان پاسخگو نيست

فرهنگي, ويژه نويسندگان

مطالب بيشتر از امين آرمان در صفحه اختصاصي نويسنده پيوسته‌ها آفتابگردان و آفتاب پرست؟ نويسنده: امين تاريخ نشر: 4- 12-2005 سلام مجدد! اين وبلاگ حالت آسياب هاي بادي را دارد كه اگر باد بود مي چرخد، اگر نبود مي ايستد. گاهي ايست وسكوت طولاني وگاهي يك تنفس ملال آور. همه از اين جهت است كه اگر منبع حركتش مهيا بود به حركت مي افتد واگر نبود مي خوابد. اگر وقت بود وچيزي نوشته شد خوب،اگر نبود و نشد، فقط سلام و يا پوزش! مي دانيم در هرجامعه اي « زبان»، بخشي از فرهنگ يا به تعبير فرانسوي ما افغانها«كلتور» همان جامعه است وضمن اينكه ابزار ارتباط و ديالوگ و رفع نيازهاي اجتماعي انسانهاست، به خودي خود نشانهء منش، كنش و پردازش ذهني و فكري آنان نيز هست. زبان سمبول ارزشها، هنجارها و قواعد رفتاري انسانها هم هست . به همين جهت است كه امروزه علمي بنام زبانشناسي شكل گرفته است واين علم زبان را نه به مثابه يك ابزار محض ارتباطي بل به حيث يك پديده اجتماعي كه حاوي الگوها و نشانه هاي مهم مردمشناختي وقواعد رفتاري و ذهني جوامع است، به بررسي مي گيرد. جملات، واژه ها، واجها، تكواژها، آواها وساختهاي نحوي هر زبان بخشي از فرهنگ يا خرده فرهنگ جامعه را بازمي تابانند. زبان دري- يا توبگو گويش دري و اين محل بحث است و اگرمطلبي كه سالها پيش در همين باب نگاشته شده تايپ شد، همينجا به طور مسلسل نشر خواهد شد- كه در افغانستان معمول است با زبان فارسي امروز كه در ايران به كار مي رود، هم از جهت واژگان و هم از حيث ساختارهاي گفتاري و چه بسا نوشتاري متمايز است. واژگاني كه دراين دو حوزه زباني به كار مي روند گاهي هم شكل و گاهي ناهمگون اند و هريك بار معنايي و كاربست معنايي وفرهنگي خاص خود را دارند. با اين مقدمه، بررسي سوژه را پي بگيريم . افغانها به اين گل، « گل آفتاب پرست» مي گويند و ايراني ها« آفتاب گردان». حال، به نظرشما فارغ ازتمايلات ملي،« گل آفتابگردان » بهتروزيباتراست يا «گل آفتاب پرست»؟ از لحاظ معنايي و زيبايي شناسي- زيبايي آوايي و زبايي معنايي- كدام يك بهتر است؟ تا سلام ديگر، بدرود! سلام مجدد! اين وبلاگ حالت آسياب هاي بادي را دارد كه اگر باد بود مي چرخد، اگر نبود مي ايستد. گاهي ايست وسكوت طولاني وگاهي يك تنفس ملال آور. همه از اين جهت است كه اگر منبع حركتش مهيا بود به حركت مي افتد واگر نبود مي خوابد. اگر وقت بود وچيزي نوشته شد خوب،اگر نبود و نشد، فقط سلام و يا پوزش! مي دانيم در هرجامعه اي « زبان»، بخشي از فرهنگ يا به تعبير فرانسوي ما افغانها«كلتور» همان جامعه است وضمن اينكه ابزار ارتباط و ديالوگ و رفع نيازهاي اجتماعي انسانهاست، به خودي خود نشانهء منش، كنش و پردازش ذهني و فكري آنان نيز هست. زبان سمبول ارزشها، هنجارها و قواعد رفتاري انسانها هم هست . به همين جهت است كه امروزه علمي بنام زبانشناسي شكل گرفته است واين علم زبان را نه به مثابه يك ابزار محض ارتباطي بل به حيث يك پديده اجتماعي كه حاوي الگوها و نشانه هاي مهم مردمشناختي وقواعد رفتاري و ذهني جوامع است، به بررسي مي گيرد. جملات، واژه ها، واجها، تكواژها، آواها وساختهاي نحوي هر زبان بخشي از فرهنگ يا خرده فرهنگ جامعه را بازمي تابانند. زبان دري- يا توبگو گويش دري و اين محل بحث است و اگرمطلبي كه سالها پيش در همين باب نگاشته شده تايپ شد، همينجا به طور مسلسل نشر خواهد شد- كه در افغانستان معمول است با زبان فارسي امروز كه در ايران به كار مي رود، هم از جهت واژگان و هم از حيث ساختارهاي گفتاري و چه بسا نوشتاري متمايز است. واژگاني كه دراين دو حوزه زباني به كار مي روند گاهي هم شكل و گاهي ناهمگون اند و هريك بار معنايي و كاربست معنايي وفرهنگي خاص خود را دارند. با اين مقدمه، بررسي سوژه را پي بگيريم . افغانها به اين گل، « گل آفتاب پرست» مي گويند و ايراني ها« آفتاب گردان». حال، به نظرشما فارغ ازتمايلات ملي،« گل آفتابگردان » بهتروزيباتراست يا «گل آفتاب پرست»؟ از لحاظ معنايي و زيبايي شناسي- زيبايي آوايي و زبايي معنايي- كدام يك بهتر است؟ تا سلام ديگر، بدرود! موضوع مرتبط: فرهنگي, ويژه نويسندگان   ○ چاپ مطلب ▐ ارسال مطلب

ديگرنبشته‌ها از امين آرمان:

اطلاعات و ترافيك سايت