امتحان کانکور

دانشگر: امتحان کانکور چالش همیشگی وزارت تحصیلات عالی به همگان هویداست که امتحان کانکور یک موضوع سر نوشت ساز برای نسل جوان، محسوب می گردد و به همین سبب باید دقت و شفافیت ویژه داشته باشد. هرگاه به سالهای قبل از مصیبت ثور 1357 تآمل و دقت نماییم می بینیم که این امتحان تقریبا معیار های خوبی داشت اما بعد از آن, روز تا روز از اهمیت آن کاسته شد. درزمان حاکمیت رژیم به اصطلاح کمونستی بخاطر سهمیه های امنیت (خاد)، وزارت سرحدات، کمیته مر کزی، سپاه انقلاب و... معیارها بطور غیر قابل تصور رنگ باخت و در رژیم های بعدی بساط معیارها را از ساحه امتحان کانکوربکلی برچیده شد. اما در دوره حکومت انتقالی برای نخستین بار در تاریخ کانکور کشور سوالات امتحان در بازار به صورت آزاد به لیلام گذاشته شد. این افتضاح باعث ایجاد این سوال که در داخل کمیته های تدویر امتحان چه می گذشت؟ به ذهن افراد کنجکاوشد. بهر صورت سال پار با اینکه امتحان کانکور به شیوه جدید با استفاده از کمپیوتر اجرا گردید اما نواقص و مشکلات جدی ای داشت که پی آمد های آن بر کسی پوشیده نیست. سوال این است که چرا ا متحان کانکور به یک چالش جدی و همیشگی وزارت محترم تحصیلات عالی مبدل گردیده است؟ باور ما بر این است که دلایل آتی اسباب عمده بروز مشکلات درین زمینه است. - یک ارگان مستقل ( ریاست ) در چوکات وزارت تحصیلات عالی بخاطر امتحان کانکور و امتحانات اختصاصی موجود نیست. - درین سالها کسی در راس کمیته تدویر کانکور قرار دارد که در حدود چندین وظیفه و مسولیت دیگر را نیز به عهده دارد. - تغییرات و تبدلات اعضای کمیته امتحان کانکور بطور هرساله یک مشکل عمده دیگر است. - اعضای کمیته صرف دو ماه یا سه ماه قبل از امتحان، آغاز به کار می نماید که این امر باعث کاهش معقولیت و موثریت کانکور می شود. با در نظر داشت سخن ذکر شده کار امتحان کانکور باید از آغاز سال تحصیلی شروع گردد. زیرا تعویق کار کمیته کانکور همواره باعث تاخیر دو سه ماهه امتحان گردیده است. - آشنایی باروند امتحان،طرز خانه پری کردن فورمه های امتحان،حل سوالات و غیره در مکاتب به شکل سیستماتیک واصولی هرگز صورت نمی گیرد. - توضیحات لازمه از طریق رسانه های همگانی بویژه تلویزیون های کشور برای مشمولین امتحان به طور متداوم صورت نمی گیرد. - برای باز ماندکان و ناموفق های امتحان کانکور راه نجات از بی سرنوشتی وجود ندارد. قول معروفی است که انتقاد کردن آسان و کار نمودن دشوار است. البته اگر کار کننده نقد ناقد را جدی بگیرد و در پی بهبود وضع کار خویش باشد، بدون هیچ شکی کار کننده موصوف از موفق ترین کارکننده گان خواهد بود. ولی اگر شخص مسول گوش شنوا نداشته باشد، مشکلات مثل مشکلات امتحان سال پار را بمیان می آورد. با وجود اینکه ادعا می شد که نمره دهی و تقسیمات توسط کمپیوتر صورت گرفته است. باید بخاطر داشته باشیم که انجام کار با کمپیوتر سرعت و دقت را به ذهن ما القا می کند. از اینکه پارسال نتیجه کار برعکس ادعا ها بود، پیشنهادات آتی جهت بهبود نتایج کار مطرح می گردد. 1- یک ریاست مستقل امور امتحانات در چوکات وزارت محترم تحصیلات عالی ایجاد گردیده و شخص صادق،مجرب، پاک و غیر وابسته به گروه ها و احزاب درراس آن با عضویت استادان ورزیده و جوان ایجاد گردد. تامسولیت امتحان کانکور و سایر امتحانات اختصاصی را بدوش داشته باشند. 2- محترم رییس صاحب انسجام امور اکادمیک که مسولیت های چند گانه مثل استادی در وتر نری، عضویت در شورای علمی فاکولته وتر نری،ریاست کمیته نشرات وزارت تحصیلات عالی ریاست کمیته ترفیعات علمی وزارت، عضویت در شورای عالی وزارت،و گاهی هم سر پرستی معینیت تدریسی وزارت را به عهده دارند، برای ریاست کمیته کانکور مناسب پنداشته نمی شوند. صدالبته که در صورت انتصاب وی درین مقام برای امسال، نتایج وپی آمد کانکورهمانند سال گذشته کاملا قابل پیش بینی است. لذا برای بهبود بخشیدن کار امتحان کانکور باید شخصی با حد اکثر دو مسولیت (استادی و ریاست امتحانات) درین پست گماشته شود. 3- یک عامل عمده و مشکل زا عدم شناخت امتحان دهنده گان است. باید کمپاین سراسری در سطح تمام مکاتب کشور از طریق شبکه های تلوزیونی برای آشنا ساختن امتحان دهندگان به طرزسپری کردن امتحان کانکور هر ساله براه انداخته شود. 4- زمان اخذ امتحان کانکور باید پیش از رسیدن فصل سرما باشد، زیرا طوریکه در سال های گذشته بمشاهده رسیده امتحان دهندگان درروز امتحان نه تنها رنج شدیدی از سرما می بردند که حتی به مشکل می توانستند بنویسند. 5- بخاطر اینکه از بی سر نوشتی باز ماندگان امتحان کانکورو افتضاحات مثل پار سال جلو گیری شود، باید مکاتب فنی و حرفوی بیشتری ایجاد شده وظرفیت مکاتب مسلکی موجود بیشتر ساخته شود. درخاتمه از مقام محترم وزارت تحصیلات عالی صمیمانه تقاضا می نماییم که در ین ارتباط باز نگری جدی نموده به مساله کانکورژرف نگرانه برخورد نمایند. بااحترام