( به بهانه راه اندازي كلوپ انترنتي در ولسوالي «مالستان» ) حدود يكماه مي شود كه ولسوالي « مالستان»، يكي از دورافتاده ترين نقاط ولايت غزني به دهكدهء جهاني انترنت متصل شده است . هم اكنون ارتباط مستقيم با اين مركز به صورت شبانه روزي ميسرمي باشد . قراري كه مي گويند، با سرعت ارسال 128م.گ. امكان اتصال همزمان خطوط را دارا مي باشد . سستم انتقال اطلاعات در حال حاضر ديش (dish) ستلايت مي باشد . هدف اصلي تاسيس كنندگان،انتقال تصاوير و صدا به صورت همزمان،سيال و مناسب بوده كه از اين طريق بتوانند موبيل هاي ثريا را كه چندين سال است پولهاي گزافي را از مردم اين منطقه بلعيده، برچينند و بجاي آن يك سستم ارتباطي صوتي تصويري مناسب و به صرفه را جايگزين كنند كه هم از طريق آن امكان برقراري ارتباط براي همگان ميسر باشد و هم سود مناسبي به تاسيس كنندگان عايد سازد . اما در حال حاضر، دسترسي به اين هدف قدري دشوار مي نمايد زيرا تعداد بسيار اندكي از هموطنان ما در خارج(عمدتا ايران و پاكستان) امكان دسترسي به انترنت و يا مهارت استفاده از آن را داشته باشند . لذا آنها به داشتن نمايندگيهاي ثابت و مجهز در كشورهاي خارجي و در شهرهايي كه تعداد مهاجرين زياد هستند، احتياج دارند تا متقاضيان ابتدا به اين مراكز مراجعه نموده و سپس با مقصد ارتباط برقرار نمايند . اما ضمن اينكه اينكار نيز جنبه سود آوري اين پروژه را تضمين نميكند، تاسيس چنين مراكزي نيز صرف نظر از اينكه مستلزم هزينه هاي بيشتري است، از ناحيه دولتهاي ميزبان نيز تضميني در پي نخواهد داشت كه به صورت علني مجوز چنين فعاليت هايي را صادر نمايد و يا پس از صدور اقدام به توقيف آنها نكند، زيرا اين عملياتها در واقع با منافع دولت و شركت هاي مخابرات و ارتباطات دولتي كشورهاي خارجي سازگار نيست . لذا بهتر است جهت ارائه علني اينگونه فعاليتها و خدمات، ابتدا راههاي قانوني آن را بررسي كنند وسپس اقدام نمايند تا در آينده با مانع عمده اي موجه نشوند. هرچند هدف تاسيس كنندگان اين شبكه محلي تسريع و تسهيل دسترسي تلفني از اين طريق و بغايت كسب سود تجاري است اما در عين حال در مناطق همجوار و در مجموع ولايت غزني و شايد در كل هزارجات ابتكاري منحصر به فرد باشد كه هم مي تواند بخودي خود موجب توسعه و گسترش اين تكنولوژي در ديگر مناطق هزارجات گردد و هم منبعي براي اطلاع رساني و نشر آگاهي هاي عامه و ايجاد بنيادهاي اوليه نشر الكترونيكي در اين مناطق گردد . باآگاهي از اين امر كه انترنت و نشرات الكترونيكي در آيندهء كشور ما نقش ممتاز و تعيين كننده خواهد داشت و با توجه به توسعهء چشمگير اين پديده در طي چند سال اخير در مناطق و ساحات گوناگون كشور و با درك شرايط و مقتضيات جديد جامعه و نيازهاي عصر ما، تاسيس چنين مراكزي در يكي از كوهستاني ترين و محروم ترين مناطق كشور، آغاز نيكي براي ديگر مناطق محروم خواهد بود . تاسيس و توسعه تكنولوژي ارتباطات تلفني و انترنتي در اين مناطق در حالي صورت مي گيرد كه بسياري از مراكز ولايات هنوز از وجود اين امكانات بي بهره هستند و دولت در اين زمينه و هم چنين تاسيس و گسترش گيرنده هاي موبيل هاي داخلي كاري انجام نداده است . هر چند كه افغان بيسيم و همچنين شركت موبيل روشن هردو جزو مؤسسات انتفاعي خصوصي بوده و خود راه اندازي و گسترش مراكز گيرنده دستگاههاي خود را به عهده دارند ليكن نبايد از نقش دولت در اين راستا غافل شد. دولت به حيث مرجع اصلي حل مشكلات اقتصادي، تجاري ، شغلي، سازماني، ارتباطي، آموزشي و رهايشي مردم مسئوليت مستقيم دارد . پس اگر مؤسسات و نهادها و يا شركت هاي خصوصي حاضر مي شوند با ابتكار و خلاقيت دست به ايجاد تأسيسات جديد بزنند و در جهت رفع و يا تقليل نيازمنديهاي شهروندان اقداماتي انجام دهند، دولت نيز موظف است موانع قانوني و اجرايي پروژه هاي توسعه و انكشاف خصوصي را مرتفع سازد . دولتي كه خود عاجز از بازسازي و نوسازي است لا اقل اين وظيفهء خود را بايد جدي بگيرد كه با بخش هاي خصوصي كه بدون ترديد در توسعه آتي افغانستان نقش اول را خواهند داشت مساعدت و همكاري نمايد تا اين مؤسسات كه اغلب شان توسط خود مردم ايجاد ميگردند و ارتباطي به شركتهاي خارجي هم ندارند، بتوانند با خاطر آسوده و اطمينان بيشتر به سرمايه گذاري و انباشت بودجه هاي لازم اقدام كنند و با بكار اندازي اين سرمايه ها وبوجه ها بخشي از نيازهاي خود و مردم را مرتفع نمايند . امروزه به وضوح مشاهده مي كنيم كه بازسازي و نوسازي در سراسر افغانستان مديون فعاليتهاي بخش خصوصي است . در هرات كه چهرهء آن امروز ديگركاملا متحول شده ورفته رفته به يك مركز صنعتي و تجاري آبرومند در مي آيد، بخش خصوصي فعاليت چشمگيري داشته است . البته نبايد تلاشهاي والي پيشين اين ولايت را نيز نا ديده انگاشت اما مطمئنا اين بخش خصوصي است كه افغانستان را متحول خواهد كرد . بسياري كارخانه هاي توليدي كه طي چند سال اخير در هرات تاسيس و راه اندازي گرديده، محصول تلاشهاي بخش خصوصي بوده است . اين پروسه در تمامي شهرها و روستاهاي افغانستان جاري است . مهم اين است كه امروز در سيماي مردم افغانستان براحتي مي توان برق اميد و تلاش و عشق به زندگي و آينده را ديد و اينها مقوله هايي بود كه در اوايل دههء نود رنگ باخته بود ، در اواسط آن پژمرده بود و در اواخر آن بكلي مرده بود اما امروز حيات مجدد يافته و شور زندگي را ميتوان در رگهاي به تپش افتاده مردم افغانستان و خصوصا هزارجات احساس كرد . در مجموع تاسيس و گسترش تكنولوژي انترنت و ارتباطات جمعي اگر با استفاده مناسب و بايسته همراه باشد، به سود مردم و مناطقي خواهد بود كه پيش از اين در منتهاي فقر و محروميت به سر مي بردند و امروز در سايهء شرايط جديد و حضورمثبت مجامع بين المللي مي توانند خود به زندگي پريشان خويش سرو ساماني بدهند و تسهيلات زندگي خود را ارتقا دهند . در همين ولسوالي مالستان تا ده سال پيش فقط يك ليسه و چند مكتب معدود آن هم صرفا پسرانه وجود داشت كه در دوران طالبان تقريبا به تعطيلي كامل كشانده شده بود اما اكنون پس از سه سال بيش از سي مكتب و چندين ليسه دخترانه و پسرانه فعال گرديده و تعداد زيادي فارغ التحصيل راهي پوهنتوهاي كشور نموده اند. شور و شعف مردم براي فرستادن اولاد شان به مكاتب و تحصيل سواد و دانش، وصف ناپذير است . بسياري اين مكاتب با بودجه هاي اهدايي خود مردم اعمار و حتي مديريت مي شود . حتي معاش معلمان اين مكاتب هنوز از سوي مردم و يا افراد خير و متمول و يا مهاجريني كه در كشورهاي خارجي به سر مي برند تامين مي شود . وضع اقتصادي و معيشتي مردم نيز با سالهاي پيش فرسنگها فاصله گرفته است . در گذشته، مهمترين دغدغه ها و آرزوهاي مردم اين سامان،داشتن چند پارچه نان و پوشاك و سرپناهي براي اولاد شان بود تا از گرسنگي نميرند و يا لوچ و برهنه نمانند . امروز كمتر خانواده اي يافت مي شود كه از نعمت برق محروم باشد و يا در آروزي داشتن يك موتر و خانهء لوكس نباشد . اين درحالي است كه بخش وسيعي از كابل پايتخت كشور همچنان در غالب اوقات شبانه روزدر تاريكي مداوم غرق است . در گذشته، شور وهيجان زندگي را به سختي مي توانستيم در اينگونه مناطق بيابيم . مردم به زندگي رقت بار و آكنده از رنج و مرارت خويش خو كرده بودند و اميدي هم به رهايي از اين اسارت تاريخي نداشتند اما امروز با جرقه هايي كه در چشمان جوانان، پيران، مردان و زنان اين سامان مي بينيم ديگر به يقين مي رسيم كه تاريخ ذلت بار گذشته تكرار نخواهد شد. نسل آينده، نسل متفاوت از نسل گذشته خواهد بود و زندگي آن نيزبسيار متفاوت، اميد واريم هرچه زود تر تمام مناطق هزارجات و كل افغانستان عزيز از اين امكان وگشايش بهره مند گردند . والسلام. امين آرمان ...................... مطالب مرتبط :
تصاويري از اين منطقه
