Home

Afghanistan Columnists

Click bank

Articles  

News

Links

Books

Gallery

Policy

   باشگاه نويسندگان آزاد

  |  صفحه اول |  افغانستان  |   نويسندگان   مقالات  |   اخبار    كليك‌بانك  |   كتابخانه  |   گالري  |   پاليسي   | تماس



 

لوگوي سايت

خبرتازه

خبرهاي بيشتر در اينجا...

 

مقالات نويسندگان

مسؤوليت هرسخن بدوش پديدآورنده است. سايت در قبال آثارارسالي نويسندگان پاسخگو نيست

سياسي

سايت را به دوستان معرفي كنيد!

مطالب بيشتر از محمد مهدي فدا در صفحه اختصاصي نويسنده

پيوسته‌ها




به بهانه ورود محترم كرزاي به ايران

نويسنده: مهدي فدا



تاريخ نشر: 26.01.2005


امروز آقاي حامد كرزاي رييس جمهور منتخب افغانستان وارد ايران شد . ظاهرا او به دعوت رييسجمهور خاتمي به ايران سفر كرده است . در اين رابطه به نظر خودم بيان چند موضوع را لازم ديدم و هرچند كه سراسيمه نوشته شده واز شما اهل ادب و قلم بخاطر نارساييها پوزش مي طلبم . فدا


امروز آقاي حامد كرزاي رييس جمهور منتخب افغانستان وارد ايران شد . ظاهرا او به دعوت رييسجمهور خاتمي به ايران سفر كرده است . در اين رابطه به نظر خودم بيان چند موضوع را لازم ديدم و هرچند كه سراسيمه نوشته شده واز شما اهل ادب و قلم بخاطر نارساييها پوزش مي طلبم . همه مي دانيم كه بخاطر يورش نظاميان شوروي سابق به افغانستان در حدود قريب به 30 سال پيش جمع زيادي از افغانيها مجبور شدند افغانستان را به قصد كشورهاي همجوار ويا دورترمانند ايران پاكستان و تركمنستان و... ترك كنند . بيشترين تعداد پناهندگان افغاني وارد كشورهاي پاكستان وايران شدند و در اين كشورها س-ت يافتند . وضعيت بود وباش افغانيها در اين كشورها طبق برنامه سازمان ملل و كميساريا تعيين مي شد و در عين حال خود كشورها هم مداخلات مستقيم در اين موارد داشتند . در اصل همه افغانيها به حيث " پناهنده " مقيم اين كشورها شدند و نه " مهاجر " . در طول مدت س-ت افغانييها در اين دو كشور تحولات زيادي پيش آمد . چند بار رژيمها در افغانستان عوض شدند و به همين نسبت سياست كشورهاي مذكور هم تغيير ميكرد . فعلا در نظر ندارم موضوع پناهندگان افغاني در پاكستان را هم به ميان بكشم چون بحث جداگانه مي خواهد . فعلا موضوع ايران و پناهندگان افغاني را و همچنين ومسئوليت خطير جناب كرزاي را در اين مورد بررسي مي كنم : اصل مهاجرت و پناهندگي گذشته از اينكه يك سنت كهن باستاني هست و در تمام ملل و نحل دنيا موجود بوده و همه آنرا پذيرفته بودند امروز جزء اصول حقوق بشر هم بشمار مي رود . يعني اگراتباع كشوري به خاطر جنگ و شرايط حاد طبيعي مانند زلزله و... بيجا شوند ، كشورها وظيفه دارند كه اين بيجا شده گان را تا برطرف شدن مشكلات شان به عنوان پناهنده قبول كنند و حقوق بشري و انساني را كه براي شهروندان خود قايلند به آنها هم بدون تبعيض قايل شوند . امروز ميليونها پناهنده در سراسر جهان زندگي مي كنند . تعدادي از آنها از همين كشورهاي پاكستان وايران به كشورهاي ديگر پناه برده اند يا بخاطر زندگي بهتر و ويا بخاطر زنده ماندن . اين يك قاعده حقوق بشري است و هيچ استثنا ندارد . تمام كساني كه مهاجر ويا پناهنده مي شوند بايد حقوق بشري شان رعايت شود . خصوصا كشورهايي كه با رضايت خاطر پناهنده مي پذيرند بايد به اين فرمول تابع و مطيع باشند كه مراعات كردن حقوق انساني پناهندگان يك اصل اساسي هست . وقتي آخرين بار رژيم افغانستان عوض شد و دولتي با حمايت امريكا روي كار آمد ، رفتار ايران هم كمي تغيير كرد و كوشش كرد ذهن آشفته و زخم ديده پناهندگان را كمي مرهم نهد كه وقتي برگردند حد اقل با ايران احساس عداوت نكنند . ايران اصرار مي كند كه پناهندگان ديگر شرايط " پناهنده " را ندارد يعني ديگر در افغانستان نه جنگ است نه قتل و كشتار و نه نا امني . همه چيز براي باز گشتن مهيا شده لذا چرا اينها {پناهندگان } برنمي گردند . حالا كه همه چيز روبرا شده ديگر پناهندگي معناي ندارد و چيزي بنام پناهنده افغاني نداريم . پس بايد همه بروند و در رفتن هم نبايد درنگ كنند چون ايران خود مشكلات اقتصادي و اجتماعي زيادي دارد و... ايران انتظار دارد كه اين جمعيت مهاجر بيكباره بروند و براي شان مهم نيست كه آن طرف مرز آمادگي براي پذيرش جمعيتهاي انبوه را دارد يا ندارد . ايران مي گويد ديگر اين به دولت افغانستان مربوط مي شود كه چرا در داخل كشور خود امكانات بيجاشده گان را ندارد و يا آماده نمي كند و ايران تعهد نداده كه تا ابد اين جمعيت انبوه را نگهدارد . از طرف ديگر هم دولت افغانستان وهم سازمان ملل وكميساريا تاكيد دارند كه پذيرش دفعي و آني اين همه انسان { حدود 1500000 در ايران و 1500000 در پاكستان } را در افغانستان ويران شده دارا نيستند . پس بايد اين بازگشت تدريجي و كم كم انجام شود چون پروسه مهاجرت و پناهندگي يك شبه اتفاق نا فتاده بل در طول نزديك 30 سال واقع شده و حد اقل براي بازگشتن هم زمان 5-4 سال لازم است . آنها مي گويند پناهندگان هم مثل گله گوسفند نيستند كه همه را بيكباره به اين طرف مرز سرازير كنند . همانطور كه تا حال پذيرفته اند بايد همانطور براي بازگشت اقدام كنند . يعني اجبار نكنند و بازگشت داوطلبانه باشد و مهاجرين را ايذا و اذيت نكنند و بگذارند كه خود شان به تدريج از ايران به افغانستان بروند و براي خود جاي و سرپناه تهيه كنند . در اين مدت طولاني مهاجرت بسياري مهاجرين خانه ها و املاك خود را در افغانستان از دست داده اند و وقتي بر گردند آنجا هم آواره و بي سرپناه هستند پس بايد مهلت كافي براي بازگشت داده شود . اما ايران همانطور كه گفته شد به اين استدلالها اعتقاد ندارد و فكر مي كند عده ء زيادي از افغانيها مايل نيستند به افغانستان بر گردند لذا بايد آنها را مجبور كرد و به زور از ايران اخراج كرد . هم چنين بايد مزاياي تحصيل و كار را از انها و بچه هاي شان گرفت تا مجبو.ر شوند ايران را ترك كنند . در همين راستا امسال دولت ايران تصميم گرفت ديگر دانش آموزان مهاجرين افغاني را به مدارس خود راه ندهند واز آنها پول خواستند كه مهاجرين عمدتا كارگر هستند و درامد نازلي دارند و از پرداخت اين مبالغ عاجز آمدند و بچه هاي شان از تحصيل محروم ماند . اين كه هيچ ، حتا در اين اواخر مدارس خود گردان افغانيها در ايران نيز از سوي دولت ايران تهديد شده كه بايد بساط خود را جمع كنند وحق فعاليت وآموزش دادن ندارند . البته اين مدارس بسيار فقير و بدون امكانات مي باشند و به توسط كمكهاي شخصي اداره مي شوند وهيچ سازماني به آنها كمك نمي رسانند و لي با اينحال براي اينكه بچه هاي افغاني از تحصيل باز نمانند وجود شان مفيد بوده و هست اگر دولت ايران اجازه ادامه فعاليت بدهند . همچنين ايران علاوه بر اينكه امتياز تحصيل را از اولاد مهاجرين گرفتند ، در چند هفته گذشته اجبارا مهاجرين را در شهرهاي مشهد و كرمان و زاهدان جمع آوري و به اردوگاهها فرستاده وپس از مدتي آزار و اذيت به داخل افغانستان فرستاند . اين موضوع در سازمان ملل هم مطرح شد و لي زود خوابيد و مثل هميشه يك اظهار تاسف بود بس ! در رابطه به عملكردايران با مهاجرين افغاني چند موضوع اهميت زياد دارد . يكي موضوع پذيرفتن بشردوستانه پناهندگان است كه اين موضوع قطعا يك نقطه مثبت در تاريخ ايران است . موضوع ديگر اين است كه گرچه ايران در اين مدت پناهندگان افغاني را پذيرفتند و لي دولت ايران و رسانه هاي همگاني اين كشور در طول مدت اقامت پناهندگان افغاني كوشش كردند چهره زشتي از افغانيها و افغانستان به ايرانيان معرفي و پيشكش كنند . موضوع ديگر ، رفتار غيرانساني و نامطبوع اين كشوردر بعض اوقات با پناهندگان بود كه گاها فقط گوشه هاي آن از زير سانسور ايران به خارج درز مي كرد و سازمانهاي مدافع حقوق بشر از موضوع مطلع مي شدند كه آنها نيز كار چنداني نمي كرند . اين چند دليل اساسي داشت . يكي نبود يك قدرت برتر و مركزي در افغانستان بود كه در باره رفتار ناشيانه ايران تحقيق و سئوال كنند و همچنين موضوع را به سازمانها دقيق گزارش كنند . هيئت هاي اعزامي از سوي اين سازمانها وقتي از اردوگاهها تحقيق مي كردند همه چيز را نورمال مي ديدند و بعد از رفتار نيك دولت ميزبان تمجيد مي كردند . چون همه چيز پيش از آمدن هيئت به طور مطلوب آراسته شده بود و همه آثار ضرب و شتم وقتل و كشتار و شكنجه را محو مي كردند البته باز توسط خود همان پناهندگان اسير و در بدر و دربند و شكنجه شده . مثلا يكي از پناهندگاني كه هفت سال پيش در اردوگاه سفيد سنگ مشهد بوده مي گفت " روزانه حد اقل يك نفر در اردوگاه يا از اثر ضرب و شتم ويا از گرسنگي دادن و آب ندادن و يا از بيماريهاي خوني كه بسيار شايع بود جان مي داد . يك روز گفته شد همه بر خيزند و اردوگاه را به كمپ ديگري ترك كنند و آنجا بروند . ما همه بي سروپا رفتيم و كمپ كاملا تخليه شد و لي در همين حال ديديم كه مامورين توسط عده ء ديگري از مهاجرين تمام اردو گاه را نظافت مي كنند و بعد ديديم كه چندين كانتينر مواد خوراكي بسيار ناب مانند گوشت ماهي و ... به اردوگاه آورده و در كمپها توضيع كردند . ما تعجب كرديم كه اينها چه كار مي كنند ! بعد از چند ساعتي ما را پس به اردوگاه فراخواندند و همه را مجبور كردند هر چه سريعتر تمام آن مواد خوراكي و پتوهاي نو و لوكس را كه آورده بودند جمع كرده توسط خود ما به كانتينر ها بار زدند و بردند . بعد تازه معلوم شد كه هيئت بازرسي سازمان ملل آمده و ايرانيها مواد خوراكي و پوشاكي را كه ساز مان ملل به آنها مي دهد تا به مهاجرين داده شود ، آورده به آنها نشان داده كه بيجا مصرف نمي شود !!! " به همين منوال باقي قضايا . با توجه به توضيحات فوق بايد انتظارات مهاجرين افغاني مقيم ايران از آقاي كرزاي را خوب درك كنيم . آقاي كرزاي بايد بداند كه يكي از جاهايي كه مردم بيشتر از جاهاي ديگر به او اعتماد كرده و راي دادند مهجرين مقيم ايران بود . واضحا اين موضوع دليل داشت . چون ايران از بعض كانديداها رسما تبليغ مي كرد و چون مهاجرين از كسي كه ايران تبليغ زياد كند خاطره خوشي ندارد ، لذا اكثرا به كرزي راي دادند . هر كسي كه ايران زياد از او تبليغ و حمايت كند از چشم مهاجرين افغاني مقيم ايران وابسته به ايران تلقي مي شود وچون يكي از مهترين دليل حق كشي هاي مهاجرين در ايران وجود رهبران وابسته و مزدور بوده لذا مهاجرين از اين ناحيه هميشه نگرانند . بناء بايد آقاي كرزي انتظارات اين مردم را درك كند كه اين ردم به چه دليل به او راي داند . مهاجرين انتظار دارند كه او با مقامات ايراني از موضع يك رييس جمهور سخن بگويد و ديگر مانند رهبران جهادي از ايران فقط تعريف و تمجيد نكند . مهاجرين تعريف و تمجيدهاي زيادي از خود ايراني ها شنيده و مي شنودن پس مقامات افغاني لطفا به مشكلات آنها رسيدگي كنند . جناب كرزاي چند مو ضوع را بايد به طور جدي با ايرانيها مطرح كنند : (1) در باره زمان و تاريخ بازگشت و ختم بازگشت مهاجرين از ايران با مقامات ايراني به يك توافق قطعي برسند كه هر زمان ايران ميل كند با آبرو و عزت و حيثيت مهاجرين بازي نكند . بايد به مفاد قراردادي كه مي بندد پايبند باشد ولو دو روز باشد يا ده روز . چناچه همه مي دانيم سال گذشته دولت ايران با سازمان ملل و افغانستان بر سر چند موضوع موافقت كردند : يكي باز گشت داو طلبانه بود كه در طول يكسال حتي بيشتر از آن تعدادي كه خود ايراني ها پيش بيني كرده بودند به افغانستان باز گشتند { آقاي حسيني رييس امور پناهندگان در مصاحبه خود چنين گفته بود } . با وجود اين باز گشت زياد داوطلبانه اين بند از تعهد از سوي ايران مكرر نقض شد و تعدادي از مهاجرين اجبارا با تهديد و توهين و هتك به اردوگاهها برده شدند . (2) جناب كرزاي بايد در باره وضعيت تحصيل مهاجريني كه احيانا به آنها اجازه داده مي شود تا مدتي _ يك سال دو سال كمتر يا بيشتر_ در ايران بمانند به يك تصميم قاطع برسند و معضل ادامه تحصيل افغانيها را حل كنند . وزارت هاي آموزش و پرورش وتحصيلات عاليه ايران اصلا به امور دانش آموزان افغاني رسيدگي نمي كنند چون استدلال مي كنند كه آنها دانش آموز خارجي محسوب مي شوند پس بايد تحت اين قاعده باشند و بروند و بورسيه كشور خود باشند . گاها وزارت آموزش عالي ايران به طور دلبخواه بعض متقاضيان ر از محل اعتبار كمكهاي وعده داده خود به افغانستان بورسيه مي كند و بعض ديگر را به امور دانشجويان خارجي ارجاع مي كنند كه بايد هزينه پرداخت كنند . همچنين مئوسسات آموزشي و مدارس خود گردان افغاني را گاها تهديد مي كنند كه نبايد كار كنند وحال آنكه آنها هيچ بودجه بر دولت ايران تحميل نمي كنند . اينها موضوعاتي هستند كه به نظرم بايد آقاي كرزاي در اين ملاقات به طور جدي روي شان مذاكره كند و دولت ايران را تذكر دهد كه وقتي تعهدي مي سپارد بايد بر آن پايبند باشد و پس از اينكه كرزاي از ايران رفت زير پا نكند . اهل قلم بر من خورده نگيرند كه قلمم شكسته است و خودم بي سواد . دوستان مي توانند به ميل بنده هم ميل بزنند ويا همينجا مرا از نظرات استادانه خود آگاه سازند : از نظرات خود مرا محروم نسازيد جون اين اولين نوشته من در انترنت و در جمع بزرگان منتشر مي شود . تقدير و تشكر از سايت بزرگ آرمان كه به من مجال داده با شما سخن بگويم . والسلام محمد مهدي فدا موضوع مرتبط: سياسي
بازديد 813
امتيازات 0
ضريب امتياز
امتياز بدهيد
نقد و نظر

نسخه چاپي مطلب

فرم ارسال مطلب

ديگرنبشته‌ها از محمد مهدي فدا:

 

  از ميان همين موضوع:

  • موانع توسعه افغانستان ( محمد اکبری (علامه) )
  • معنی سیاسی چند حزب چیست؟ ( احد تركمني دليل )
  • کرزی و قمار حکمتیار ( سيدمحمد كبيري )
  • رأي؛ حق يا وظيفه؟ ( امين آرمان )
  • Search Armans.Info Search the Web

    نقل مطالب اين سايت تنها با ذكر منبع و نام نويسنده مجازاست

    آمار مقالات


    Journalists--------------------------------- تعداد ژورناليست --------------------------: 64
    Articles----------------------------------- تعداد مطالب تازه -------------------------: 724
    Comments-------------------------------- تعداد نظرات ------------------------------: 3896
    Categories-------------------------------- تعداد موضوعات ---------------------------: 35

    اطلاعات و ترافيك سايت

    
    Total Visits----------------------------- مجموع بازديدها--------------------------931952
    Users Online-----------------------------5-----------------------------------افراد آنلاين
    Your IP-------------------------- آي پي شما-----------------------38.103.63.60
    38.103.63.60
    ----------------------------------------

    تاريخ تأسيس ------------------------------ Construction ------------------------- 2002
    تاريخ بازسازي ------------------------------ Re-construction---------------------- 2004

     
     
     
     


    مشاهده مقالات با انتخاب نام نويسنده در ستون نويسندگان


    از بخش"ويژه نويسندگان"

    نبي قانع زاده :

    سه نوع مبارزه ودفاع درافغانستان

    نظرات :1

    avatar

    امين آرمان:

    سه نوع "جهاد" در افغانستان

    نظرات :3


    نبي قانع زاده:

    فلسفه عید فطر دریک نگاهی کوتاه !


    مسيح ارزگاني:

    مـــرغ طـوفــان و مــــرد سـامـان

    نظرات :19


    محمد حسين فياض:

    زیرآسمان کابل 2 / 9

    نظرات :1


    بقيۀ مطالب اين ستون