نشت اطلاعات محرمانه و اسناد طبقه بندي شده سرويس اطلاعاتي امريكا در رسانه هاي جهاني سروصداي زيادي ايجاد كرده است.
به گزارش سايت فارسي بي بي سي بخش افغانستان، اين اطلاعات نشان مي دهد كه سازمان استخبارات ايران يعني همان آي اس آي (I.S.I) معروف! بطور مستمر با طالبان در ارتباط بوده است. به اين معنا كه مستشاران اطلاعاتي آي اس آي در تمامي جلسات تصميم گيري سران طالبان اشتراك داشته، فرمول ها و قواعد نبرد، تاكتيك هاي رزمي، تأمينات فني، تضمينات لوجستيكي طالبان را به عهده داشته اند.

بي بي سي فارسي در آستانه‌ي زمزمه‌هاي علني بازگشت "طالبان مكرّم!" به قدرت، جشنواره بزرگي در همين راستا برپا كرده است. اطلاعات كامل اين فستيوال را مي توانيد در صفحه ويژه اي كه براي اين منظور درسايت فارسي بي بي سي ايجاد شده، مشاهده نماييد. گرامي داشت طالبان هرچند كه به اعتقاد صاحب اين قلم از سالها پيش در تمامي غول هاي رسانه اي غرب "بطور نامحسوس" و فريبكارانه آغاز شده بود و درحال حاضر با قوت مضاعف جريان دارد اما بخش فارسي بي بي سي كه مخاطبان خاص خود را دارد، سعي كرده اين پروسه را قوت بيشتر ببخشد و آن را محسوس تر، ملموس تر و عيني تر بسازد. شكل و شمايل و نحوه‌ي آرايش مطالب و چيدمان اطلاعات در صفحه ويژه بي بي سي با عنوان "صفحه ویژه: طالبان کیستند و چه می خواهند" آدم را بي درنگ بياد صفحات ويژه و برنامه هاي فوق العاده همين بي بي سي در آستانه سقوط طالبان و تشكيل دولت موقت در كابل در سال 2001 مي اندازد.

از مدتها پيش در درستي نيت و عملكرد نيروهاي غربي در افغانستان شك كرده بودم و رفته رفته شك و ترديدهايم تبديل به يقين شدند. يقين پيدا كردم كه آنها بكشور ما نيامده بودند تا طالبان را از افغانستان محو كنند. آمده بودند تا جامه‌ي طالبان را بدل كنند و نوزاد خام و بدعنق خود را در فورم و لباسي تازه بيارايند و خلعتي تازه نمايند. حصول اين يقين براي كسي كه قبلا در نيت آنها ترديد كرده باشد سهل و ساده است اما براي كساني كه هنوز بپندارند "جامعه جهاني" منجي شان است، نا ممكن و حتي غير معقول مينمايد. از نظر بنده آنها طالبان را بي خود نساخته بودند. براي هدفي و مقطعي ساخته بودند. شايد در 2001 تصور مي كردند تاريخ مصرف شان به آخر

عنوان و متن اين يادداشت هيچ ربطي به سخنان احمدي نژاد رييس جمهوري ايران در كابل ندارد. ترجمه مقاله اي است از دانيلا پيليد (Daniella Peled) در روزنامه مشهور گاردين كه در تاريخ 25 مي 2010 منتشر شده است. دانيل پيليد در زيرعنوان مقاله اش آورده است:«روشنفكران و افغانهاي كاردان محترمي بر اين باورند كه غرب، جنگ را به منظور حفظ نفوذ خود بر منطقه، دوامدار مي سازد».
دانيل پيليد در پاراگراف آغازين مقاله اش اينگونه شروع مي كند:« در ميان افغانها، اين يك اعتقاد همگاني است كه غرب قصد پايان دادن به منازعه در افغانستان را ندارد »
نويسنده در ادامه به سخنان اشخاصي اشاره مي كند كه در جايگاه هاي مهمي قرار دارند و از شهرت و اعتبار كافي برخوردار مي باشند:« در افغانستان تقريباً ناممكن است كسي را بيابيد كه به حمايت ايالات متحده از طالبان باور نداشته باشد و افغانهايي داراي تحصيلات عالي و آناني كه در استخدام آيساف (ISAF) و يو اس اي آي دي(USAID)، ارگانهاي رسانه اي بين المللي و حتي مشاوران ديپلوماتهاي ايالات متحده قرار دارند، بيش از همه به اين باورند»

اين روزها هرجا برويد، هزاره هاي افغانستان را درحالي مي يابيد كه از تهاجم كوچي ها به هزاره جات سخن مي گويند. پاي هرسخنراني، در جمع هر مجلس، در ذيل هر گفتگوي خصوصي نيز رد پاي اين بحث را مي يابيد. در رسانه‌هاي همگاني و در صفحات اينترنت واكنش ها به انحاي مختلف ادامه دارد. كميسيون حقوق بشر افغانستان، شبكه حقوق بشر و جامعه مدني و جمعي از فرهنگيان افغاني نيز هركدام واكنشي بسته به نوع علايق و راه حل هاي ممكن، بيانيه داده اند. نفس اين كار فارغ از اينكه چه قدر روي جزئيات مباحث وفاق نظر وجود دارد يا خير، كاري است ارزشمند و اميدبخش. تنها به اين دليل كه در اينگونه رويدادها وراي قدرت رسمي، قدرت ديگري نيز درحال ظهور است و آن جمعيت هاي مدني و غير رسمي است كه مي توانند در شرايط سخت و بحراني وارد عمل شوند و قدرت رسمي را از خطايي كه مي كند برحذر دارد.